تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 32

حكم بود ، امّا عملى ساختن اين تفكّر ، به تحقيق و بررسى كافى و آمادگى هاى قبلى و توش و توان كامل نياز داشت . از آغاز دوران و ليد بن عبدالملك كه خواهان تقويت ناوگان اسلامى بود ، آمادگى جهت محاصره دوّم ، آغاز شد ودرخصوص هماهنگى بين نيروى زمينى و دريايى و ايجاد زمينهء مناسب براى عمليّات جنگى بر ضدّ امپراطورى روم شرقى ( بيزانس ) فعّاليّت شد و وليد محلّى را از منطقهء « ثغور » در آسياى صغير ، براى آموزش نيروهاى خود تدارك ديد و در سال 94 هجرى هجوم زمينى - دريايى را به فرماندهى برادرش « مسلمه » پسر عبدالملك آغاز كرد . خبر اين فعّاليّت‌ها به نيروهاى بيزانس رسيد و آنها به گرد آورى ابزار دفاعى و حراست از ديوارهاى شهر همّت گماشتند ، بدين ترتيب كه براى ايجاد مقدّمه جهت برابرى با محاصره اى كه همانند محاصره اوّل طولانى گردد ، به تقويت سيستم دفاع دريايى از خود جدّيت نشان دادند امّا درگذشت وليد ( خليفه ) اجراى حمله را به تأخير انداخت و آنگاه كه سليمان به تاج و تخت رسيد به انگيزهء پيشگويى هايى كه از زبان دانشمندان صورت گرفته بود سپاهيان خود را براى هجوم به قسطنطنيه تجهيز و آماده كرد و بدين گونه در سال 97 هجرى « 1 » به عنوان مقدّمه نبرد ، هجومى دريايى را به فرماندهى « عمر بن هبيره فزارى » به سرزمين روم سامان داد . سليمان در سال بعد ، براى نبرد طولانى به فرماندهى برادرش « مسلمه » به گرد آورى انبوه نيروى زمينى و دريايى پرداخت و آنها را از حيث زاد و توشه ، موادّ غذايى و اسلحه تأمين كرد و به وى دستور داد كه متوجّه قسطنطنيه شده و آن را آزاد كند و يا آنكه منتظر فرمان و دستور او باشد . سليمان در منطقه « دابق » « 2 » مستقر شد و با خدا پيمان بست :