معاويه بن ابوسفيان براى جنگهايى كه نيروهاى دريايى و زمينى در اطراف شهر قسطنطنيه انجام داده بودند ، جهت بررسى راههايى كه به پايتخت بيزانس منتهى مى شد ، در بين سالهاى 54 - 60 هجرى حملات پى در پى شناسايى زمينى - دريايى را تدارك ديد كه از جملهء آنها مى توان حملهء زمستانى « بُسر بن ابى ارطاة » را به سرزمين روم در سال 43 هجرى نام برد كه به گفتهء « واقدى » موفّق شد در آن هجوم خود را به قسطنطنيه برساند ، گر چه گروهى از مورّخان در صحّت اين تاريخ « 2 » خدشه وارد كردند . همچنين جنگ دريايى بُسر در سال 44 هجرى حملهء زمستانى « مالك بن عبيداللّه » به سرزمين روم در سال 46 هجرى ، حمله زمستانى « مالك بن هبيره » به سرزمين روم در سال 47 هجرى ، يورش دريايى تابستانى « عبداللّه بن قيس فزارى » ، هجوم دريايى مالك بن هبيره سكونى و هجوم دريايى « عقبة بن عامر جهنى » به مردم مصر در سال 48 هجرى از جملهء اين حملات است . معاويه در سال 49 هجرى ( 668 م ) حمله زمينى را به فرماندهى « سفيان بن عوف » متوجّه قسطنطنيه كرد و زمانى كه جنگاوران مسلمان ، به بيمارى و گرسنگى شديد مبتلا شديد شدند ، پسرش يزيد رابه يارى او فرستاد ، در اين سفر « ابن عباس » ، « ابن عمر » ، « ابن زبير » و « ابو ايّوب انصارى » « 3 » ، يزيد را همراهى مىكردند . بدين سان اين هجوم ، در سرزمين روم به پيش رفت ، تا آنكه مسلمانها به قسطنطنيه رسيدند و درگيرى سختى را با بيزانس‌ها به راه انداختند و مسلمانان در اين نبرد مغلوب گشتند و « عبدالعزيز » پسر « زرارهء كلابى » از فرزندان صحابه در اين نبرد كشته شد . وقتى خبر كشته شدن او به معاويه رسيد وى دربارهء اوچنين گفت :