در سال 1218 م ژان برين پادشاه قدس ( كه هنوز به چنگ فرنگيان باز نگشته بود ) مصر را مورد حمله قرار داد . ملك كامل مجاهدان مصر را بر ضد فرنگيان رهبرى كرد و در سال 1219 م سپاه شام به فرماندهى پادشاه آنجا ( ملك معظم برادر ملك كامل ) سر رسيد . در سال 1221 م سپاه آلمان براى كمك فرنگيها به مصر آمد و به دنبال آن سپاه شام بار ديگر همراه سپاه حلب ( به فرماندهى الملك الاشرف برادر سوم كامل و معظم ) به مصر شتافت . در پايان فرنگيها از مصر بيرون رانده شدند و مسلمانان در 8 ايلول ( سپتامبر ) 1221 م وارد دمياط گرديدند .
در سال 1228 م امپراتور آلمان فردريك دوم به عكا رسيد و با استفاده از منازعهء موجود ميان ايوبيان با الكامل ، پيمان صلحى بست كه به موجب آن قدس به صليبيها واگذار مىگرديد و مسلمانان نيز از آزادى عبادت در مكانهاى مقدس خود برخوردار بودند . اما اين پيمان با مخالفت شديد دمشق و عامهء مسلمانان روبهرو گرديد .
در سال 1239 م صليبيها همراه شمارى از كنتها و بارونهاى فرانسوى به فلسطين آمدند و قصد حمله به دمشق داشتند ( به اين اعتبار كه دمشق دشمن آنهاست ) در حالى كه بيشترشان براى حملهء به مصر تمايل نشان دادند . اما اين حمله ( معروف به حملهء تيبالد ) در غزّه به سختى شكست خورد و همهء آن چيزى كه از مسلمانان به دست آوردند تنها دژهاى هونين ، صفد و عسقلان بود .
در سال 1244 م دلاوران خوارزمى به قدس حمله كردند و پس از كشتار فراوان فرنگيان آنان را براى هميشه از شهر بيرون راندند . در همين سال نيروهاى مصر در غزه به سختى با فرنگيها درگير شدند كه در پايان نيروهاى فرنگى نزديك روستاى حربيه ( در چند ميلى شمال شرق غزه ) نابود گشتند . صالح ايوب بار ديگر ايوبيان را متحد ساخت و هر چه فرنگيان پس از نبرد حطين به دست آورده بودند به وسيلهء مسلمانان بازپس گرفته شد .
در سال 1249 م نيروهاى فرانسوى به فرماندهى لويى نهم - كه انجام حملهاى صليبى را نذر كرده بود - به دمياط حمله كردند . دفاع از مصر را سلطانايوب به عهده گرفت و در سال 1250 م نبرد منصوره اتفاق افتاد و فرنگيها موفق شدند به دمياط باز گشته آن را به محاصره درآورند . اما سلطان ( صالح ايوب ) مرد و همسرش تا رسيدن تورانشاه ، پسر صالح ايوب ، موضوع مرگ او را پنهان داشت . تورانشاه ادارهء جنگ را به دست گرفت و پيروزيهاى سرنوشتسازى كسب كرد . اگر فرنگيها از اين تنگنا رهايى نمىيافتند احتمال نابودى سپاه آنان وجود داشت . آنها با بستن پيمان صلحى عقب نشستند . تورانشاه به دست بايبرس و به
روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 147
مساهمون: عبدالحسين بينش
ص١٤٧