حملهء سوم صليبى ( 585 - 588 ه / 1189 - 1192 م ) از سه ارتش عمده تشكيل مىگرديد : سپاه آلمان ، سپاه انگلستان و سپاه فرانسه . سپاه آلمان راه خشكى را در پيش گرفت . اما مرگ امپراتور فردريك بارباروسا در سال 1190 م هنگام عبور از رودخانهء كاليكاونوس در دشت سلوكيه ، موجب از هم پاشيدگى سپاه آلمان شد . به طورى كه بيش از چند دستهء كوچك از آن باقى نماند . اما سپاه انگليس به فرماندهى ريچارد شيردل و سپاه فرانسه به فرماندهى فيليپ آگوست موفق به تغيير اوضاع به نفع فرنگيان نشدند ؛ هر چند كه بر ضد مسلمانان دست به كشتار جمعى زدند ( سال 1191 م در عكا ) و در جنگ با نيروهاى اسلامى تحت فرمان صلاح‌الدين پيروزيهاى ناچيزى نيز به دست آوردند ( مثل جنگ ارسوف در 1191 م ) . پس از آن نوبت جنگ چهارم رسيد كه عمدتاً از دو سپاه آلمان و سيسيل تشكيل مىگرديد ( 596 - 601 / 1199 - 1204 ) . اما دامنهء اين جنگ هرگز به مشرق كشيده نشد و در قسطنطنيه متوقف ماند ؛ و آن شهر را نابود ساخت ( سال 1204 م ) و موجب افزايش درگيرى ميان كليساى لاتين و كليساى ارتودوكس ( شرقى ) گرديد . پس از آن جنگ خردسالان « 1 » اتفاق افتاد كه نشان بارز شكست انديشهء جنگ صليبى بود .