به همين معناى مدارا كردن و كنار آمدن با ديگران است . اما كسانى بوده و هستند كه از اين واژگان مقدس و درست دينى - فرهنگى ، همچون ديگر مفاهيم دينى ، سوء برداشت كرده و به تحريف آن دست زدهاند و معنايى از آن ارائه كردهاند كه مخالف با مفهوم مورد نظر در دين مىباشد كه در بالا به آن اشاره شد .
توضيح آنكه اباحىگرى ( : تساهل و تسامح منفى ) در عصر جديد رهاورد تفكر وارداتى « ليبراليسم » است كه در غرب همزمان و همراه با « اومانيسم » ، « سكولاريسم » و . . . پيدا شده است و نقطه تلاقى همه ، ليبراليسم است كه به معناى آزادى مطلق در تمام ساحتهاى زندگى و روا دانستن هرگونه عملى براى انسانِ نشسته بر جايگاه خدايى و جايگزين خدا در زمين است .
برخى از پيامدهاى تلخ و ناپسند اباحىگرى و تفكر ليبراليستى ، عبارت است از :
1 - عرفى شدن مفاهيم دينى : به اين معنا كه دين و مسائل دينى تابع شرايط عرفى و سليقههاى افراد مىشود و آنها هرطور كه خواستند و صلاح ديدند عمل كنند و به تبيين آن بپردازند و كسى هم حق اعتراض نداشته باشد ؛ چون ضد دموكراسى و آزادى و خشونتطلب معرفى مىشود !
2 - ظهور آزادى هاى مطلق در جامعه ، كه موجب بىبند و بارى ، شكستن حريمها و خدشهدار شدن قداستهاى دينى ، فرهنگى و اجتماعى مىشود .
3 - رواج روزافزون فحشا ، منكرات و فساد در جامعه .
4 - از بين رفتن خط قرمزها ( و مرزهاى خوبى و بدى ) و جايگزين شدن ضد ارزشها به جاى ارزشهاى اصيل دينى و فرهنگى . « 1 »
هامش
( 1 ) - براى تحقيق بيشتر ر . ك . فصلنامه كتاب نقد ، شمارههاى 14 - 15 ، ويژه خشونت و تساهل ؛ ماهنامه انديشه حوزه ، شماره 23 بهويژه مقاله « تولرانس ، بنيادها و پيامدها » .