انديشه هاى اسلامى در بستر تاريخ (فارسى) — صفحة 82

مراجع تقليد ، هر چند به دليل برخوردارى از برجستگىهاى علمى ، اخلاقى و تقوايى نسبت به ساير افراد براى تصدى منصب ولايت و رهبرى سياسى از اولويت برخوردارند ، ولى صرف « مرجعيت » ( و حتى اعلميت فقهى ) براى احراز مقام رهبرى كافى نيست ؛ زيرا تجربه نشان داده كه برخى از مراجع تقليد با اين كه داراى مراتب علمى و تقوايى بالاتر و برترى نسبت به ديگران هستند نسبت به مسائل سياسى - اجتماعى ، يا اصلًا توجهى ندارند و يا اگر توجهى داشته باشند از توانايىهاى لازم و مورد انتظار جامعه برخوردار نيستند . در حالى كه برخوردارى از شرايط لازم به‌ويژه مديريت و تدبير سياسى براى رهبرى در اداره جامعه امروزى امرى ضرورى و اجتناب‌ناپذير است . از آنچه گفته شد پاسخ پرسش بعدى ، يعنى « شرط اعلميت » و يا « عدم لزوم شرط اعلميت » در رهبرى نيز تا حدّى روشن شد ؛ زيرا شرط اعلميت فقهى - همان‌طور كه بسيارى از علما گفته‌اند - « 1 » در رهبرى نه لازم است و نه كافى ؛ و با فرض اين كه اعلميت در رهبرى شرط باشد ، اعلميت در امر رهبرى و زعامت سياسى غير از اعلميت در باب فتوا و فقاهت است ؛ زيرا در زعامت سياسى و ولايت فقيه ، علاوه بر داشتن صلاحيت‌هاى علمى و فقهىِ لازم براى استنباط و فتوا ، مديريت ، بينش سياسى - اجتماعى و شجاعت نيز لازم است . مجموع اين شرايط و ويژگىها كه در قانون اساسى نيز به آنها اشاره شده است ، اعلميت در رهبرى را كه از آن به « اصلحيت » تعبير مىشود ، تشكيل مىدهد و بايد حائز آنها باشد . چنان كه اين ويژگىها و شايستگىها ( : اصلحيت ) در رهبرى معظم انقلاب اسلامى حضرت آيةالله العظمى خامنه‌اى وجود داشته و دارد كه با وجود علماى بزرگ و بسيار محترم ، ايشان شايسته مقام رهبرى تشخيص داده شد .