از علل عمدهء طرح انديشهء « تكثرگرايى دينى » تعيين سرنوشت پيروان ساير اديان و مذاهب است . اينان معتقدند در صورت انحصار حقانيت در يك دين و مذهب ، پيروان ديگر اديان و مذاهب همگى بر ضلالت و گمراهى بوده و سزاوار جهنم هستند ؛ بنابر اين هدايت‌گرى خداوند كه عام و فراگير است ، بروز پيدا نمىكند . « 2 » در پاسخ به اين شبهه به موارد ذيل اشاره مىكنيم . 1 - مراتب ايمان و كفر و هدايت و ضلالت مختلف است و هر كس ممكن است - با اعتقادى كه دارد و عملى كه انجام مىدهد - در مرتبه‌اى از آن دو قرار گيرد . در نتيجه اين تصور كه مردم يا مسلمانند و اهل نجات و با غير مسلمان و اهل دوزخ ، درست نيست . 2 - طبق صريح آيات قرآن ، خداوند بدون اتمام حجّت بر قومى آنها را كيفر نخواهد كرد . از اين رو ، كسانى از پيروان ، ساير اديان كه حجّت بر آنان تمام نشده است ، سزاوار عفو ، گذشت و رحمت الهىاند . دسته‌اى ديگر گروهىاند كه دين حق بر ايشان عرضه نشده و يا