اما پيروان آيين اسلام ناب محمدى ( ص ) هيچ نيازى به پذيرش اين تئورى ندارند . زيرا در اسلام ضمن اثبات حقانيت يگانهء آن و وحدت صراط مستقيم ، مشكل سرنوشت پيروان ساير اديان نيز حل شده است .
اينك ديدگاههاى تفصيلى اسلام نسبت به مسائل مزبور را بيان مىكنيم .
اسلام ، يگانه دين حق
در نگرش قرآن كريم به عنوان مطمئنترين سند دينى ، نه تنها دين حق و خالص از جميع جهات وجود دارد ، بلكه گروندگان به اديان و مذاهب مختلف هم موظف گرديدند تا در پى يافتن و گرويدن به دين حق و خالص باشند و به هر دين و مذهبى بدون تحقيق و حصول اطمينان از حقانيت و درستى آن نگروند .
خداوند به پيامبرش نيز فرمان داده تا دين و ديندارىاش را خالص گرداند :
« قُلْ انّى امِرْتُ انْ اعْبُدَاللَّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدّينَ » ( زمر : آيهء 11 )
بگو : من مأمورم كه فقط خدا را بپرستم در حالى كه دينم را براى او خالص كرده باشم .
قرآن ، اهل كتاب ( يهود و نصارا ) را به خاطر سر باز زدن از دين حق ( اسلام ) سرزنش كرده و مسلمانان را مأمور پيكار با آنان نموده است :
« . . . وَ لا يَدينُونَ دينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذينَ اوتُوا الْكِتابَ . . . » ( توبه : آيهء 29 )
با كسانى از اهل كتاب كه . . . آيين حقانى را نمىپذيرند پيكار كنيد .
قرآن كريم تصريح مىكند علاوه بر وجود دين حق و خالص ، چنين دينى به انسانها هم ابلاغ شده و به گوش آنها رسيده است ، به گونهاى كه حق از باطل و رشد از غىّ ، بازشناخته شده و از يكديگر متمايز گرديده است :
« قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَىِّ . . . » ( بقره : آيه 256 )
راه رشد و تعالى از راه انحرافى و باطل روشن شده است .