تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام و ايران (فارسى) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣

ايمان راستين

در روزگار ما ، امام مظهر و مصداق روشن و درخشنده خدا محورى بود . وى درون را از شايبهء غير خدايى پيراست ، تمام كنش‌هاى نفسانى را كنار زد و با اكسير خدا محورى ، ماهيت دانش و كردار خود را دگرگون كرد . هيچ گاه رضاى مخلوق را بر رضاى خالق مقدم نداشت و در كردار و گفتارش ، اخلاص و خداخواهى را سرلوحه قرار داد . سرتاسر زندگى و تمام حركات كوچك و بزرگ او ، با نام و ياد خدا شكل گرفت .

علم و دانش

احاطه ايشان به منابع فقهى ، عرفانى ، كلامى ، فلسفى و . . . باعث شده بود ، مباحث را قاطعانه طرح و تحليل كند . به مطالعه توجه عميق داشت . وقتى بعضى از طلاب از امام پرسيدند كه آيا اشتغال به نماز شب ، قبل از سپيده صبح بهتر است يا مطالعه كتاب‌هاى علمى ؟ امام در جواب فرمودند : " نماز شب را سريع‌تر بخوانيد ، سپس مشغول مطالعه شويد . "

شجاعت و شهامت :

امام مجاهد دريادلى بود كه در خطرناك‌ترين توطئه‌ها و صحنه‌ها ، شجاعانه‌ترين حضورها را داشت . درباره شجاعت و شهامت امام به خاطره‌اى بسنده مىكنيم : از شهيد آيت اللَّه سعيدى نقل كرده‌اند : « خدمت امام عرض كردم ، شما را تنها مىگذارند . » امام فرمودند : « اگر جن و انس يك طرف باشند و من يك طرف ، همين است كه مىگويم . »

ساده زيستى

امام از برجسته‌ترين چهره‌هاى زاهد و وارسته زمان بود . او ذرّه‌اى به ماديات آلوده نگشت و از هر چه رنگ تعلق مىگرفت ، آزاد بود . روح متعالى امام بيش از همه از قيود مادى پيراسته و فراتر از دنيا و ارزش‌هاى دنياى اوج گرفته بود . از ديد ايشان نيازهاى مادى وسيله‌اى بيش نبود . لذا به قدر نياز از دنيا بهره مىبرد و از فزون‌طلبى و تكاثر نفرت داشت و بدين سان به عالىترين جايگاه زهد در زمان حاضر دست يافت .
تاريخ اسلام و ايران (فارسى) — صفحة 113 | عبدالحسين برهانيان / حبيب زمانى محجوب / على اصغر منجزى