خوشرويى و مهربانى
حضرت امام خمينى ( ره ) با آگاهى كامل از جايگاه والاى خوشرويى و ضرورت برخوردارى از آن در هر مقام و موقعيت از يك سو ، و دارا بودن ايمان كامل ، نجابت خانوادگى ، سرشت پاك و عقل سرشار از سوى ديگر ، به گونهاى محسوس از اخلاق خوش و كريمانه و زيبايى كلام ، بهرهاى وافر داشت ، و به همين سبب ، در جايگاه رهبرى و مرجعيت ، كمترين نقطه ضعفى از او آشكار نگرديد ، و دوست و دشمن ، مكارم انسانى و خلق خوش او را ستودند و در برابرش كرنش كردند .
اطمينان و آرامش
روح پرتوان و با صلابت امام هيچگاه ذرهاى به سستى و يأس نگراييد و در كوران شدايد و طوفان حوادث ، پناهگاه امين و مطمئنى براى دولت مردان و ياوران انقلاب بود . روزى كه به زندان مىرفت ، با روزى كه ميليونها نفر جان خود را تقديم راهش مىكردند ، تغييرى نكرد .
نه از تنهايى هراس به دل راه داد و نه از آن همه جمعيت استقبال كننده مغرور گشت . از نمونهاى اطمينان و آرامش امام را مىتوان در حادثه شهادت ديد : در اولين روز شهادت آقا مصطفى به محل دفن وى آمد و گفت « قبر مصطفى كدام است ؟ » قبر را نشان دادند . ايشان فاتحه خواندند . بعد بلند شدند و برگشتند . در حالى كه تمام جمعيتى كه آنجا حضور داشتند بىتابى و گريه مىكردند . وقتى از سر مزار برگشتند ، به اندازه هر روز مطالعه كردند ؛ يعنى مصيبتى اين چنين ، برنامه منظم امام را بر هم نزد و آرامش و طمأنينه ايشان را به هم نريخت .
عمل به تكليف
از منظر صاحب نظران امام همه حركت خويش را بر اساس تكليف الهى انجام مىدادند . در اولين سند تاريخى مبارزاتى كه از ايشان به يادگار مانده است ، در پيامى به دانشمندان اسلامى و ديگر اقشار ، كلام خويش را با موعظه الهى « قل انما اعظمكم بواحدة تقوموا للَّهمثنى و فرادى » آغاز كردهاند ، كه خود متضمن توجه به تكليف گرايى است . از اين رو ، در عرصههاى سخت تصميمگيرى همواره توجه به تكليف الهى و وظيفه خدايى را گوشزد مىكردند . آنچه از امام در اين باره نقل شده است ، نشان گر خضوع خاص ايشان در مقابل تكليف الهى است ، به طورى كه محبوبترين چيزها و كارها را در راه تكليف با رضايت و خشنودى ترك مىگفتند .