آن به امور مختلف دينى و دنيايى جامعه نيز رسيدگى مىكرد . « 1 » او رياست دنيا را با علم و عمل توأم داشت ، بر تلاوت قرآن ، نماز شب و تدريس ، مواظبت كامل مىنمود و هيچ مقامى را بر مقام علم ترجيح نمىداد ، با قلبى مطمئن و استوار ، زبان به بيان حقايق مىگشود وسخنانى نافذ و محكم مىگفت . « 2 »

سيد مرتضى همچون علماى گذشته خدمات گسترده و قابل توجهى به جامعهء اسلامى كرد . او پس از درگذشت استادش شيخ مفيد ، رياست دينى و دنيوى جامعه را بر عهده گرفت و بر اثر وفور علم و دانش ، توجه علماى بزرگ و دانش‌پژوهان ، به وى جلب گرديد ، او با تشكيل حوزهء علمى شيعى ، دانشمندانى همچون « شيخ طوسى » ، « قاضى ابن براج حلبى » و . . . تربيت كرد . سيد مرتضى در راستاى اهميت به دانش ، از عايدى املاكش ، حقوق و مزايايى براى شاگردان خود مقرر نمود ، تا نيازى به كسب و كار نداشته و فارغ البال به تحصيل علوم ، بپردازند و يكى از قريه‌هاى خود را وقف كرد تا عايدى آن ، به مصرف كاغذ دانشمندان برسد . « 3 » سيد مرتضى در جهت رفاه دانشجويان و محققان علوم دينى ، بخشى از خانهء خود را به اهل علم اختصاص داد تا با استفاده از كتابخانهء غنى وى ، به تحقيق و مطالعه بپردازند و اين مركز بعدها « دارالعلم » ناميده‌شد . « 4 » اين عالم بزرگ علاوه بر فعاليتهاى علمى به جهت اصالت خانوادگى و لياقتى كه داشت ، بعد از فوت برادرش « سيد رضى » به سمت نقابت ( رياست ) علويان منصوب شد و امر تعليم و تأديب ، دادرسى و دادخواهى و نظارت بر امور فردى و اجتماعى