درس پنجم : سيد مرتضى و سيد رضى
يكى از راههاى موفقيت و رسيدن به كمال ، مطالعهء زندگى شخصيتهاى بزرگ اسلامى است . زيرا اين انسانهاى وارسته عمر خود را صرف پاسدارى از ارزشهاى الهى ، انسانى كرده و با فتح قلههاى علم و تقوا ، راه چگونه بودن و چگونه زيستن را به پيروان اسلام آموختند .
دو تن از اين اسوههاى تاريخ « سيد مرتضى » و « سيد رضى » هستند كه همچون نياكان معصوم خود در راه پيشرفت دين خدا ، مجاهدتها كردند و درس تقوا و فضيلت به پويندگان راه حق دادند . در اين درس با ابعادى از زندگانى اين دو عالم بزرگ شيعه ، آشنا مىشويم . اميد است زندگى آنان الگويى براى مجاهدان راه خدا باشد .
ولادت و نسب سيد مرتضى و سيد رضى
« عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ » معروف به « سيد مرتضى » در ماه رجب سال 355 ه . ق و برادرش « محمد بن الحسين » معروف به « سيد رضى » در سال 359 ه . ق . ديده به جهان گشودند . نسب اين دو برادر از طرف پدر با پنج واسطه به حضرت موسى بن جعفر عليه السلام و از طرف مادر با هفت واسطه به امام زينالعابدين عليه السلام مىرسد . « 1 » اين دو عالم بزرگوار شيعه دوران كودكى را تحت سرپرستى پدرى با فضيلت به نام « ابو احمد حسين بن موسى » معروف به « نقيب » كه از رجال نامى دولت آل بويه بود گذراندند و در دامن مادرى علوى و عفيف از خاندان علم و جهاد يعنى « فاطمه بنت
هامش
( 1 ) - روضات الجنات ، محمد باقر خوانسارى ، ج 4 ، ص 294 ، انتشارات اسماعيليان ، قم .