ميرزاى دوم از فحول علماى اماميه و فقيهى كامل و مجتهدى مبرز بود . او نظراتى دقيق و افكارى بلند داشت و داراى طبع شعر بود . يكى از آثار وى ، كتاب « الْقَصائِدُ الْفاخِرَةِ فى مَدْحِ الْعِتْرَةِ الطَّاهِرَةِ » است كه در راستاى پاسدارى از مكتب اهل بيت ، از او به جا مانده‌است . « 2 » ميرزا از لحاظ اخلاقى ، عالمى با تقوا و وارسته بود . آية اللّه سيد حسن صدر دربارهء او گفته است : « بيست سال با وى معاشرت داشتم در اين مدت يك لغزش و خلاف هم از او نديدم و يك روش ناپسند و مستهجن از او مشاهده نكردم . دوازده سال با او ، هم بحث بودم و همواره نظرهاى د قيق و افكار عميق و يادآورىهاى علمى و ارزنده از او مىشنيدم . » « 3 »

ميرزاى دوّم چون بار سنگين مرجعيت شيعه را به دوش گرفت ، در راستاى پاسدارى از مكتب اسلام به دادن فتوا و گفتن درس و تربيت عالمان دينى همچون گذشته ادامه داد و مجلس درس از مورد استفادهء علماى بزرگ گرديد . « 4 » مرحوم ميرزا علاوه بر اشتغالات علمى در رسيدگى به وضع فقرا و درماندگان و حل مشكلات آنان اهتمام مىورزيد و درِ خانه‌اش به روى مستمندان باز بود .