اولين عَلَم مخالفت با حكومت حق و عدالت امام على عليه السلام را برافراشتند . دكتر حامد حفنى داوود مىنويسد : اقدام عايشه به جنگ با حضرت على عليه السلام دومين شكافى بود كه پس از اقدام عمر در امر خلافت ، در بناى اسلام رخ داد . « 1 » كلام پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء نهى عايشه از جنگ افروزى و شركت در جمل در شرح حال ام سلمه گذشت . او در اين جنگ ، شكست خورد و امام على عليه السلام او را با احترام به مدينه بازگرداند .

در اغلب كتاب‌هايى كه در زمينهء شرح حال عايشه نوشته شده است ، مشابه اين عبارت به چشم مى خورد : اگربراى عايشه فضيلتى جز واقعهء افك نبود ، همين براى اثبات فضل و بزرگوارى او كافى بود ، زيرا در شأن او آيه‌اى نازل شد كه تا قيامت خوانده مىشود . « 2 » اجمال واقعه اين است كه به يكى از همسران يا ام ولدهاى « 3 » رسول خدا صلى الله عليه و آله تهمت زده شد و افرادى از منافقين اين تهمت را بين مردم منتشر كردند و قضيه دهان به دهان نقل شد ، سپس آياتى از سورهء نور نازل شد و خداوند ، ضمن تقبيح و توبيخ كسانى كه اين شايعه را ساخته و منتشر