عايشه تا اواسط دوران حكومت عثمان با وى همراه و هم رأى بود ، ليكن در اواخر حكومت عثمان به موضع مخالف افتاد و روز به روز مخالفت او با خليفه بيشتر شد ، به طورى كه سر دستهء مخالفان گرديد . وقتى مسلمانان كوفه در اعتراض به اعمال وليد بن عقبه ، حاكم كوفه ، به مدينه آمدند ، عثمان آنها را تهديد كرد . آنها به عايشه پناه بردند ؛ وقتى عايشه جريان را شنيد ، كفش رسول خدا را بلند كرد و فرياد زد : چه زود سنّت رسول خدا ، صاحب اين كفش را پشت سرانداختى . « 2 » » و از آن به بعد مخالفت اوج گرفت تا وقتى كه مسلمانان عليه خليفه شورش كردند . عايشه كه از عثمان دلى پرخون داشت و در سر ، هواى حكومت پسر عمويش ، طلحه را مى پروراند ، از شورش مردم عليه عثمان بيشترين استفاده راكرد و عثمان را به باد انتقاد و توبيخ گرفت . عثمان درجواب او اين آيهء قرآن را خواند : خداوند براى كافران به همسر نوح و لوط مثل زده كه در اختيار دو بنده از