براى درك و دستيابى به آثار و نتايج انقلاب حسينى بايد اهداف و نتايج قيام را در ماوراى پيروزى ظاهرى و دستيابى به حكومت و قدرت جستجو كنيم ؛ زيرا دلائل و قراين فراوان گواه آن است كه ابا عبداللّه عليه السلام از سرنوشتى كه در انتظارش بود آگاهى داشت . « 1 » بنابراين هدف قيام حسينى بطور قطع دستيابى به پيروزى فورى نبود ، چه آنكه امام عليه السلام مىدانست در آن شرايط ، تحقق اين هدف امكانپذير نيست . قيام امام حسين عليه السلام اهداف خاص خود را دنبال مىكرد ؛ اهدافى كه در سخنان آن حضرت در موقعيّتهاى مختلف مورد اشاره قرار گرفته است . در زير به پارهاى از بركات و آثار اين انقلاب الهى اشاره مىكنيم .
1 - قطع نفوذ دينى ساختگى امويان
امويان براى اينكه وانمود كنند جانشينان پيامبرند و حكومتشان طبق تقدير الهى است ، از عقايد دينى مردم بهرهبردارى مىكردند و هدفشان از اين سياست اين بود كه هرگونه جنبش احتمالى را پيشاپيش محكوم سازند و به نام دين اين حق را براى خود قائل شوند كه هرگونه تمردى را هر چند در خواستههاى خود حق دار باشند ، در هم بكوبند . اينك براى اينكه روشن شود امويان تا چه حد روى اعمال كثيف خود سرپوشى از دين مىگذاشتند دو نمونه تاريخى از خود انقلاب امام حسين عليه السلام نقل مىكنيم : ابن زياد در خطبهاى كه ضمن آن مردم را از يارى مسلم بازداشت گفت : « وَاعْتَصِمُوا بِطاعَةِ اللَّهِ وَ طاعَةِ ائِمَّتِكُمْ » « 2 » از دستور خدا و پيشوايان دينى خود اطاعت كنيد . عَمْرِو بْنِ حَجَّاج زُبَيدى - يكى از فرماندهان سپاه اموى در كربلا - وقتى ديد بعضى از سپاهيان به حسين عليه السلام پيوسته در ركاب او جنگ مىكنند فرياد زد : اى اهل كوفه از امير خود اطاعت كنيد و همراه جماعت باشيد و در كشتن كسى كه از دين خارج شده و با امام