پس از شهادت حسين بن على عليه السلام روح مبارزه و پرخاشگرى در ميان امّت اسلامى بيدار شد . پيش از انقلاب ، يك سلسله بيمارىهاى فردى و اجتماعى مانع انقلاب مسلمانان در راه حفظ اسلام و موجوديت آن بود . ولى انقلاب امام حسين عليه السلام تمام موانع فردى و اجتماعى انقلاب را از ميان برداشت و روح تازه‌اى در كالبد امّت اسلامى دميد . پس از انقلاب حسين بن على عليه السلام جنبش‌هايى به وجود آمد كه از پشتيبانى و حمايت مسلمانان انقلابى برخوردار بود . در ذيل به چند مورد از اين جنبشها اشاره مىكنيم : الف - نخستين عكس‌العمل مستقيم شهادت امام حسين عليه السلام انقلاب توابين به فرماندهى يكى از ياران پيامبر به نام « سُلَيْمانِ بن صُرَد » در شهر كوفه بود . در اين جنبش گروهى از بزرگان شيعه و ياران امير مؤمنان شركت داشتند . جنبش توابين از سال 61 آغاز شد و تا زمان حيات يزيد مخفيانه مردم را به خونخواهى حسين عليه السلام دعوت مىكرد . آنان پس از مرگ يزيد احتياط و اختفا را كنار گذاشتند و علناً به تهيه اسلحه و جذب نيرو پرداختند و آماده كارزار شدند و دست از جان شسته با سپاه امويان درگير شدند و آنقدر جنگيدند تا كشته شدند . شعار آنان ، « يا لَثاراتِ الْحُسَيْن » بود و اخلاص و پاكبازى از شيوه قيامشان كاملًا به چشم مىخورد . « 1 » ب - پس از انقلاب توابين انقلاب مدينه شروع شد . امام سجاد عليه السلام و زينب كبرى پس از بازگشت به مدينه نيز فعّاليت‌هاى روشنگرانه خود را دنبال كردند به‌طورى كه فرماندار يزيد در مدينه به وحشت افتاد و فعاليت‌هاى حضرت زينب را به يزيد گزارش كرد . يزيد در پاسخ نوشت : تماس و ارتباط زينب را با مردم قطع كن ! « 2 » در همين فاصله هيأتى به نمايندگى مردم مدينه به شام رفتند . آنان پس از بازگشت در اجتماع