تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
ننموده بلكه عليه او قيام كرده است .

شهادت مسلم بن عقيل

يزيد كه از بيعت كوفيان با مسلم و گرايش آنان به امام حسين عليه السلام آگاهى پيدا كرده بود ابن زياد را به كوفه فرستاد . وى با طرح نقشه‌اى شيطانى قيافه‌اى تازه به خود گرفته و به صورت ، نقاب انداخت و به شكل يكى از رجال و اشراف بنىهاشم در تاريكى شب وارد كوفه شد . مردم كه انتظار آمدن امام حسين عليه السلام را داشتند گمان كردند او حسين عليه السلام است . ابن زياد بدون اينكه با كسى سخن بگويد يا نقاب را كنار بزند مستقيماً راه فرماندارى را در پيش گرفت . « 1 » عبيداللّه پس از تشكيل جلسه مشورتى در « دارالاماره » و انجام اقدامات مقدماتى ، از ضعف ايمان و دورويى و ترس مردم كوفه استفاده نمود و با تهديد و ارعاب ، جمعيت را از اطراف مسلم پراكنده ساخت . تا جايى كه مسلم وقتى براى نماز به مسجد آمد ، تنها سى نفر با او نماز خواندند و چون از مسجد بيرون آمد كسى در خدمتش نبود ! . « 2 » مسلم به تنهايى با عمّال ابن زياد به نبرد پرداخت و پس از جنگى دلاورانه شهيد شد . « 3 »

بزرگترين قيام عليه استبداد

اباعبداللّه الحسين عليه السلام حجاز را به قصد عراق ترك كرد امام در حقيقت به سوى هدفى مىرفت كه تنها در عراق نبود . او هدفى بس و الا و مقصودى بزرگ داشت كه عبارت از نجات اسلام و مسلمين از يوغ استبداد خاندان بنىاميّه بود . بدين جهت علىرغم نصايح و سخنان مقدس مآبانه دوستان ، مبنى بر انصراف از اين سفر ، همچنان بر عزم خود استوار بود . او براى نجات اسلام آخرين تصميم خود را گرفته بود ، به هر قيمت كه تمام شود .
هامش
( 1 ) - ارشاد مفيد ، ص 206 ؛ بحار ، ج 44 ، ص 340 ؛ مقاتل الطالبيين ، ص 63 .
( 2 ) - ارشاد مفيد ، ص 212 .
( 3 ) - همان ، ص 213 - 216 .