كاروان ابا عبدالله الحسين عليه السلام نرسيده به كوفه در سرزمين كربلا ( حدود هفتاد كيلومترى كوفه ) با لشكر انبوه دشمن رو به رو شد . از همراهان جز تعداد اندكى كه از جان گذشته بودند و هيچ هدف و انگيزه‌اى جز نصرت و يارى دين خدا و فرزند پيغمبر نداشتند ، كسى نمانده بود . در نتيجه به آسانى در حلقهء بسيار تنگى به محاصره لشكر سى هزار نفرى ابن زياد درآمدند « 2 » و حتى آب فرات به رويشان بسته شد . در چنين شرايطى فرزند عزيز زهرا عليها السلام بين بيعت و قتل مخيّر شد . اما حسين بن على عليه السلام كه در مكتب وحى محمّدى و ولايت علوى ، پرورش يافته بود تن به بيعت نداد و به همراه هفتاد و دو تن از بهترين ياران و بستگان و فرزندانش كه هر يك در اخلاص و جوانمردى و شجاعت ، عزّت و شرافت انسانى و منش و سجاياى اخلاقى ، نمونه كامل انسانيّت بودند طى مبارزه‌اى دلاورانه و افتخار آفرين از صبح تا عصر دهم محرّم ( عاشورا ) سال 61 هجرى ، با لشكر انبوه و مجهّز پسر معاويه جنگيدند تا سرانجام شربت شهادت نوشيدند و نام خود را در پهنه گيتى تا زمانى كه بشر وجود دارد جاودانه ساختند . در اين نبرد نابرابر ، ابا عبداللّه الحسين عليه السلام ، به همراه فرزندان ، برادران ، برادرزادگان ،