ابوالحسن عليه السلام در آن سنين كودكى به چه مىانديشيد ؟ و چه مسائل مهم و حسّاسى او را به خود مشغول ساخته بود ؟ شمشير برّان و سوزنده را براى چه مىخواست ؟ چرا همانند برادرش خواستار سوغاتى نشد كه به درد زندگى و آسايشش بخورد ؟ و . . . اينها همه سؤالاتى است كه پس از تأمّل در رسالت الهى امام عليه السلام و مطالعه زندگى سراسر مبارزاتى آن حضرت ، پاسخش روشن خواهد شد .
خلاصه
دهمين پيشواى شيعيان ، در نيمهء ذيحجّهء سال 212 هجرى در محلّى نزديك مدينه به نام « صريا » متولد شد . رسول گرامى اسلام بيش از دويست سال قبل بشارت ولادت او را داده بود .
نام مبارك اين امام همام « على » ، كنيهاش « ابوالحسن » مشهورترين لقبهايش « هادى » و « نقى » است .
پدرش امام جواد عليه السلام و مادرش « سمانهء مغربيّه » از بانوان پاكدامن و معترف به حقّ امامت بود .
امام هادى عليه السلام همچون پدرش امام جواد عليه السلام و جدّش امام رضا عليه السلام چهرهاى گندمگون و دلگشا داشت .
در منابع تاريخى براى پيشواى دهم چهار پسر به نامهاى امام حسن عسكرى عليه السلام ، محمّد ، حسين و جعفر معروف به « جعفر كذّاب » و يك دختر به نام عليّه ذكر شده است .
حضرت امام نقى عليه السلام در محيطى سرشار از دانش و تقوا و معنويت پرورش يافت .
حضرتش از يك سو شاهد تلاشهاى مستمر فرهنگى و سياسى پدر بزرگوارش به منظور تثبيت پايههاى امامت و از سوى ديگر نظارهگر محدوديّت و تحت نظر بودن پدر گرامىاش از سوى دستگاه خلافت بود . او از همان خردسالى ، با ترفندها و توطئههاى حاكمان جور در برابر جبههء امامت آشنا شد و خود را براى ايفاى رسالت سنگين امامت
تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 19
مساهمون: على رفيعى
ص١٩