متوكّل و تخريب قبر امام حسين عليه السلام
دشمنى و كينه توزى متوكّل نسبت به اهل پيامبر صلى الله عليه و آله به خاطر ترس و وحشتى بود كه وى از سوى اين خاندان وابسته به شجرهء رسالت نسبت به حكومت خود احساس مىكرد . او مىدانست كه علويان ، به ويژه آنهايى كه مردم را به « الرّضا من آل محمّد » فرا مىخواندند ، جز پيشوايان معصوم عليه السلام فرد ديگرى را شايستهء خلافت اسلامى نمىدانند ؛ بنابراين ، حركت اينان بدون ارتباط با پايگاههاى استوار و مردمى و الهام از روح الهى و انقلابى آنان نخواهد بود .
و نيز مىدانست كه بنابر اعتقاد شيعيان ، اين ارتباط و الهامگيرى منحصر به دوران زندگى پيشوايان معصوم عليه السلام نيست ؛ بلكه بارگاه و حرم ايشان نيز الهام بخش و حركت آفرين است ؛ از اين رو ، موضعگيريهاى كينه توزانهء متوكّل ، به علويان ، و حتّى وجود مبارك امام هادى عليه السلام محدود نمىشود ؛ بلكه او دست به جنايتى زد كه روى بنىاميّه را سفيد كرد .
متوكّل مىديد بارگاه ملكوتى ريحانهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سرور جوانان اهل بهشت ؛ امام حسين عليه السلام مورد عنايت مردم است و به عنوان يكى از پايگاههاى مهمّ انقلابيّون علوى به شمار مىرود و حقطلبان و ظلمستيزان ، به ويژه علويان - از جمله يحيى بن عمر - با اجتماع و ازدحام در اين پايگاه و الهام از روح پرخاشگر و ظلم ستيز فرزند عزيز پيامبر صلى الله عليه و آله و خون پاك او ، مبارزات خود را شكل مىدهند و مردم را به قيام عليه ستمگران عبّاسى و مفاسد اجتماعى دعوت مىكنند ، و اين در حالى بود كه قبور نياكان وى و همكيشان اموىاش مزبلهاى از مزبلههاى روى زمين و يا در نقطهاى دور افتاده و تاريك ، جاى درندگان بيابانى است . از اين رو ، تصميم گرفت به موازات ستيز با زندگان