تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
شدند . - آنان از شركت نكردن در كشتن حسين بن على عليه السلام متأسف شدند ، اينك با تجاوز به خاك او ، و ويران كردن قبرش ، راه بنىاميّه را پى گرفتند . آرى ، متوكّل در سال 236 هجرى به اين انگيزه و اميد كه با ويران كردن قبر سيّدالشهداء عليه السلام ياد و نام آن حضرت را براى هميشه از خاطره‌ها محو خواهد كرد ، مرتكب اين جنايت هولناك شد . ولى نقشه‌اش نقش بر آب گشت و جز نكبت و تيره‌بختى در دنيا و زيان و خسران ابدى در آخرت ، چيزى دستگيرش نشد . چرا كه با به هلاكت رسيدن او ، همه چيز به حالت اوليّه بازگشت و قبر فرزند رسول اللَّه صلى الله عليه و آله با شكوهتر از اوّل بنا شد و همچون گذشته ، كعبهء دلها ، پناه درماندگان ، مزار عاشقان و ميعادگاه مبارزان و انقلابيّون گشت . خلاصه متوكّل - همانگونه كه اميرمؤمنان عليه السلام پيش‌بينى و توصيف كرده بود - كافرترين و خبيث‌ترين خلفاى عبّاسى بود ، از اين جهت بغض و كينهء بيشترى نسبت به اميرمؤمنان عليه السلام و دودمان آن حضرت داشت . سياست ضدّ اسلامى متوكّل به موضعگيرى وى عليه علويان و حتّى امام هادى عليه السلام محدود نمىشد ، بلكه وى تلاش مىكرد تا اصل اسلام علوى را از بين ببرد ؛ همان سياستى كه معاويه در پيش گرفته بود . از اين رو ، از نقل فضائل اهل‌بيت عليه السلام و انتشار آن در ميان مردم جلوگيرى مىكرد و با نقل كنندگان حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله در اين زمينه بشدّت برخورد مىنمود . دلقكهاى متوكّل در مجالس بزم خليفه بطور رسمى به اميرمؤمنان عليه السلام توهين مىكردند و متوكّل مىخنديد ! متوكّل نه تنها به اميرمؤمنان عليه السلام كه به دختر پيامبر صلى الله عليه و آله ؛ حضرت زهرا عليه السلام نيز توهين