تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 98

خليفهء عباسى كه سخت تحت تأثير منطق و استدلال امام ( ع ) قرار گرفته بود به علىبن‌يقطين رو كرد و گفت : سوگند به خدا ، اين فتوا ، فتواى هاشمى است . « 1 » گسترش موقعيّت روز افزون امام كاظم ( ع ) و روى آوردن شيعيان از شهرهاى مختلف به مدينه و پرداخت وجوه شرعى به آن بزرگوار همه از عواملى بود كه مهدى عباسى را به وحشت انداخت و وى را بر آن داشت كه براى محدود كردن فعّاليتهاى امام ( ع ) و تحت نظر گرفتن ارتباطات او به والى مدينه دستور دهد امام ( ع ) را به بغداد اعزام كند . امام ( ع ) به حكم اجبار به بغداد منتقل و بىدرنگ روانهء زندان شد . پس از مدتى مهدى روى پاره‌اى ملاحظات سياسى يا طبق اظهار خود به واسطهء خوابى كه ديده بود امام ( ع ) را آزاد كرد . امام ( ع ) پس از آزادى به مدينه بازگشت . « 2 » در دورانى كه امام كاظم ( ع ) در زندان مهدى عباسى به سر مىبرد ، خليفه نيمه‌شبى « حميد بن قحطبه » را احضار كرد و پس از تعريف و تمجيد از مراتب جان نثارى پدر و برادرش در راه عباسيان ، او را در سحرگاه همان شب مأمور قتل امام ( ع ) كرد . ولى چون خوابيد ، حضرت على ( ع ) را در خواب ديد كه با اشاره به وى اين آيه را تلاوت مىكند : « فَهَلْ عَسَيْتُمْ انْ تَوَلَّيْتُمْ انْ تُفْسَدُوا فِى الْارْضِ وَ تُقَطِّعُوا ارْحامَكُمْ » « 3 » اگر ( از حق ) روى گردان شويد ، انتظارى جز اين از شما نمىرود كه در زمين فساد و قطع پيوند خويشاوندى كنيد . مهدى پريشان و وحشت‌زده از خواب بيدار شد ، حميد بن قحطبه را خواست و دستورى را كه به وى داده بود بازپس گرفت و امام ( ع ) را مورد احترام قرار داد . « 4 »