يكسره كند تا آنكه در سال 179 هجرى قمرى پيش از انجام اعمال حج راهى مدينه شد و با وقاحت تمام در برابر روضه مطهر رسول خدا ( ص ) ايستاد و بىآنكه از غصب خلافت و حيف و ميل بيت‌المال مسلمانان و ستمها و جنايات خويش در حق خاندان پيامبر ( ص ) شرم كند خطاب به آن‌حضرت گفت : « اى رسول خدا ! از اقدامى كه مى خواهم انجام دهم از شما پوزش مىطلبم . مىخواهم موسى بن جعفر را بازداشت كنم ؛ زيرا او درصدد ايجاد فتنه و اختلاف و خونريزى در ميان امت است . » « 1 » آنگاه دستور داد آن بزگوار را در حالى كه در مسجد رسول خدا ( ص ) مشغول نماز بود دستگير كردند و براى آنكه شيعيان نفهمند امامشان را به كجا تبعيد كرده‌اند و نيز براى جلوگيرى از شورش احتمالى انقلابيون ، دستور داد هنگام بيرون بردن امام ( ع ) از مدينه دو كجاوه ترتيب دادند و با هركدام گروهى مسلح همراه كردند . يك كجاوه شبانه و به مقصد بصره وكجاوه ديگر در روز به مقصد كوفه حركت داده شد و امام ( ع ) را با كجاوه‌اى كه عازم بصره بود روانه كردند . « 2 » امام كاظم ( ع ) پيش از رسيدن به بصره با « عبدالله بن مرحوم ازدى » كه از بصره عازم مدينه بود ملاقات كرد و چندين نامه به او داد و سفارش كرد آنها را به فرزند و امام پس از خودش ، حضرت رضا ( ع ) برسانند . « 3 »