عوامل ياد شده هارون را بر آن داشت تا تصميم قطعى خود را مبنى بر دستگيرى و به شهادت رساندن موسىبن جعفر ( ع ) به مرحله اجرا گذارد . ولى اين كار نياز به زمينه‌سازى اجتماعى و آماده كردن افكار عمومى داشت . بعيد نيست پاره‌اى از اين سعايتها ، ساختگى و به دستور خود هارون صورت گرفته باشد تا بعدها بتواند وانمود كند كه مردم نيز در اين قضيه سهيم بودند . « 1 » بجز اين نكته ، هارون براى فراهم كردن زمينه اجتماعى دستگيرى امام ( ع ) دست به تبليغات گسترده‌اى زد كه متهم كردن امام ( ع ) به تهمتهاى ناروا از مهمترين آنهاست . هارون چه در گفتگوهاى روياروى با پيشواى هفتم ( ع ) و چه در صحبتهاى عمومىاش با مردم‌از اين حربه بهره مىجست . به عنوان نمونه در جلسه‌اى خطاب به امام ( ع ) گفت : « چرا شما مىگوييد : تمامى مسلمانان بردگان و كنيزان ما هستند ؟ و نيز مىگوييد : كسى كه ما بر او حقى داريم و او ادا نمىكند مسلمان نيست . » امام ( ع ) اين تهمت را بشدت تكذيب كرد و با دليل و منطق پاسخ هارون را داد . « 2 »