تاريخ زندگانى امام مهدى (ع) (فارسى) — صفحة 60
نيست امام ( ع ) در دسترس امت باشد ، بلكه امّت مىتواند از طريق ارتباط با فرد يا افرادى كه امام تعيين كرده ، مسائل و مشكلات خود و جامعه را مطرح سازد و نظر مبارك امام را بيابد . اين سياست در حقيقت ادامهء سياستى بود كه امام هادى و امام عسكرى عليهماالسّلام آن را بنيان نهادند و در دوران غيبت صغرى ابعاد گستردهترى پيدا كرد . دوم - حلّ مسائل و مشكلات جامعهء اسلامى بويژه شيعيان كه به طور قهرى از پنهان بودن امام ( ع ) و عدم دسترسى مردم به ايشان پديد مىآيد . آنان در پرتو شناخت و آگاهىاى كه از اوضاع و احوال سياسى ، اجتماعى و فرهنگى زمان خود داشتند ، به خوبى توانستند از عهدهء اين دو وظيفه مهمّ برآيند و رضايت امام زمان ( عج ) را جلب كنند . ج - بروز كرامتها نايبان خاص حضرت مهدى ( عج ) در شرايط لازم براى اثبات حقانيّت ادعاى خود و زدودن هر نوع شك و ابهامى از دلها كرامتهايى از خود بروز مىدادند . آنان - بر اساس آنچه در منابع تاريخى و روايى آمده است - به زبانهاى مختلف صحبت مىكردند ، بدون آنكه آموزشى ديده باشند ، از نيّت افراد خبر مىدادند ، زمان مرگ ديگران و حتى خود را مىدانستند « 1 » ( 1 ) - ر . ك . الغيبة ، ص 195 ، 199 ، 222 و 242 . و موارد ديگر . اين كرامتها در راستاى رسالت الهى آنان و با عنايت و لطف خاص پيشواى بزرگوارشان در دست آنان ظاهر مىشد و از نظر عقلى و نقلى هيچ مانعى ندارد . مهمترين اثر اين كرامتها علاوه بر تثبيت موقعيّت سفارت و استوارى اعتقاد شيعيان ، رسوايى مدّعيان دروغين سفارت و وكالت بود . همزمان با سفارت اين بزرگواران ، افراد زيادى بدروغ ادعاى سفارت كردند « 2 » ( 2 ) - براى آگاهى بيشتر از اين افراد به الغيبة ، ص 213 ، رجوع كنيد . ، ولى چون مردم از آنان حجّت و دليل مىخواستند ، از ابراز آن ناتوان مانده رسوا مىشدند ؛ به عنوان نمونه :