شنيده بود گرد آورد . « 1 » دومين سفير امام ( ع ) به درجه‌اى از بندگى رسيده بود كه - با رهنمود مولايش ولىّ عصر - زمان مرگ خود را مىدانست و پيش از فرا رسيدن موعد آن خود را آماده مىكرد و سرانجام در ماه جمادى الاولى ، سال 304 يا 305 هجرى قمرى به ديدار حق شتافت . « 2 »

ابوالقاسم ، حسين بن روح نوبختى ، سوّمين سفير خاص حضرت حجت است . وى جزو ده نفر از شيعيانى بود كه در بغداد به عنوان نماينده و كارگزار محمد بن عثمان به جمع‌آورى وجوه شرعيّه و رسيدگى به مسائل پيروان اهل بيت اشتغال داشتند . « 3 » دومين نايب امام كه در يكى دو سال آخر زندگى از نظر سنّى بسيار پير و ناتوان شده بود ، همه مسؤوليّتهاى خود را بر عهدهء حسين بن روح گذارد . « 4 » محمد بن عثمان پيش از درگذشتش بزرگان شيعه را فراخواند و خطاب به آنان گفت : چنانچه براى من پيشامدى رخ داد ، امر نيابت بر عهدهء ابوالقاسم ، حسين بن روح نوبختى است . من مأمورم او را پس از خود بر جايگاه خويش بگذارم . به او رجوع كنيد و در امور خود به وى روى آوريد . « 5 » رابطهء « جعفر بن احمد بن متيل » با محمد بن عثمان بقدرى تنگاتنگ و صميمى بود كه همگان بر اين باور بودند كه جز وى كسى جانشين محمد بن عثمان نخواهد بود ، غافل از آنكه نظر مبارك ولىّ عصر ( عج ) به فرد ديگرى بوده است . جعفر بن احمد مىگويد : در لحظات آخر عمر محمد بن عثمان ، نزد سرش نشسته بودم و با او گفتگو مىكردم و ابوالقاسم حسين بن روح در پايين پايش قرار داشت . محمد بن عثمان رو به من كرد و گفت :