خلاصه درس
غيبت امام زمان ( عج ) از ديدهها از رويدادهاى مهمّ و بىسابقهء تاريخ امامت شيعى است .
مسأله غيبت رهبران الهى در ميان امتهاى پيشين نيز سابقه دارد . پيامبران همچون ادريس ، صالح ، ابراهيم ، يوسف و موسى براى مدتى از ميان امت ، غايب بودند .
اين غيبت حتى در بين جانشينان انبيا نيز به چشم مىخورد .
از جريان غيبت پيامبران و نيز رواياتى كه در اين زمينه از پيشوايان معصوم عليهمالسلام رسيده ، چنين استفاده مىشود كه غيبت پيشوايان الهى يك سنّت پروردگار است كه در ميان تمامى امتها جريان داشته است .
امام زمان ( عج ) داراى دو مرحله از غيبت است : غيبت صغرى و غيبت كبرى . غيبت صغرى از آغاز دوران امامت آن حضرت شروع و تا سال 329 امتداد داشت ؛ هر چند برخى آغاز آن را سال 255 يعنى سال ولادت آن حضرت دانستهاند .
دوران غيبت صغرى از ويژگيهايى برخوردار است ، از جمله :
1 - عدم پنهانى كامل حضرت مهدى ( عج ) از ديدهها .
2 - ادعاى مهدويت فردى به نام عبيدالله علوى در شمال آفريقا .
پرسش
1 - روايات رسيده از امامان عليهمالسّلام نسبت به مسأله غيبت رهبران الهى چه نگرشى دارند ؟
2 - وجه شباهت غيبت امام زمان ( عج ) به غيبت حضرت موسى را ذكر كنيد .
3 - حضرت ابراهيم چند مرحله غيبت داشت ؟ به اختصار ذكر كنيد .
4 - آيا جانشينان انبيا هم غيبت داشتند ؟ يك نمونه ذكر كنيد .
5 - يكى از ويژگيهاى دوران غيبت صغرى را به اختصار ذكر كنيد .
تاريخ زندگانى امام مهدى (ع) (فارسى) — صفحة 51
مساهمون: على رفيعى
ص٥١