تاريخ زندگانى امام مهدى (ع) (فارسى) — صفحة 48
و جانشينان آنان ، در همين راستا صورت گرفت . او كه به منظور مصون ماندن با قيمانده سلسلهء امامت و حجّتهاى خدا در زمين از تعرض دشمنان ، غيبت كرد ، منتظر فرا رسيدن ، زمان مناسب و موعد مقرّر است تا به اذن پروردگار ظهور كند و ريشهء ستم و ستمگران را بخشكاند و اسلام ناب را در تمام ابعادش پياده كند . از امام صادق ( ع ) چنين نقل شده است : براى صاحب اين امر غيبتى است كه چارهاى از آن نيست و آن به دلايلى است كه به ما اجازهء افشاى آنها داده نشده است . اجمال حكمت آن ، همان حكمت غيبت پيامبران پيشين است كه حكمت و علّت اصلى آن جز پس از ظهور كشف نمىشود ، چنان كه حكمت كارهاى شگفتانگيز حضرت خضر - همچون سوراخ كردن كشتى ، كشتن جوان و بنا كردن ديوار در شرف خرابى - براى حضرت موسى كشف نشد ، مگر به هنگام جدايى آنان از يكديگر . . . . « 1 » ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 52 ، ص 91 . غيبت صغرى و ويژگيهاى آن امام زمان ( عج ) داراى دو مرحله از غيبت است : مرحلهء كوتاه مدت كه از آن به « غيبت صغرى » تعبير مىشود و مرحلهء دراز مدت كه به آن « غيبت كبرى » گفته مىشود . در روايتى از امام صادق ( ع ) نقل شده است : « لِلْقائِمِ غَيْبَتانِ احْداهُما طَويلَةٌ وَ الْاخْرى قَصيرَةٌ » « 2 » ( 2 ) - غيبت ، نعمانى ، ص 170 . براى قائم ( ع ) دو غيبت است : يكى از آن دو دراز مدت و ديگرى كوتاه مدت است . مورخان و دانشمندان اسلامى پايان مرحلهء غيبت صغرى را سال 329 همزمان با درگذشت آخرين سفير حضرت مهدى ( عج ) ذكر كردهاند ؛ ولى در آغاز اين مرحله از غيبت اختلاف نظر دارند . بيشتر ، آغاز آن را سال 260 هجرى پس از شهادت امام عسكرى ( ع ) ذكر كردهاند كه حدود 69 سال و شش ماه و پانزده روز مىشود ، ولى برخى ديگر مثل شيخ مفيد « 3 » ( 3 ) - ر . ك . الارشاد ، ص 346 . ، آغاز غيبت صغرى را سال 255 هجرى يعنى زمان ولادت حضرتحجّت ذكركردهاند كه دراين صورت ، مدّت اين مرحله از غيبت 74 سال خواهدشد .