مرحلهء غيبت صغرى حدّ متوسط بين غيبت كبرى و زندگى حضرت مهدى ( عج ) در دوران پيش از رحلت پدر بزرگوارشان به شمار مىآيد . حضرت مهدى ( عج ) در زمان حيات پدر ارجمندش نيز زندگى عادى نداشت و به نوعى در غيبت بسر مىبرد . « 1 » در اين مقطع از زندگى آن حضرت ، شيعيان و ياران خاصّ امام ، توفيق شرفيابى به حضور آن بزرگوار را داشتند ، امّا در مرحلهء غيبت صغرى ، دامنهء ديدار و ارتباط شيعيان با آن حضرت محدود به چهار نفر از آنان شد كه سمت « نوّاب خاص » امام را داشتند و بقيّه از طريق ايشان با حضرت مرتبط مىشدند . غيبت صغرى در حقيقت ، مقدّمه و زمينه‌ساز غيبت كبرى به شمار مىرود . توقيعات شريف امام عصر ( عج ) توسط نوّاب خاص آن حضرت به دست مردم مىرسيد و بدين ترتيب هر گونه شك و ترديد نسبت به وجود وى از اذهان زدوده مىشد و شيعيان براى پذيرش غيبت كبرى آماده مىشدند . آنان در طول هفتاد و اندى سال غيبت صغرى و حتّى پيش از آن با غيبت پيشواى خود تا حدود زيادى انس گرفته ، با وظايف خويش در شرايط عدم دسترسى به امام ( ع ) آشنا بودند و خود را براى رويارويى با شرايط دشوارتر غيبت كبرى آماده ساختند . در پرتو اين تجربه وتمرين بود كه غيبت كبراى امام زمان ( عج ) براى شيعيان گران تمام نشد و آنان پس از رويارويى با اين جريان دچار مشكل عمده‌اى نشدند ، در صورتى كه پذيرش آن براى ديگران دشوار بود .