مردم به او رأى دادند ، به شرط اين‌كه عادل و باتقوا باشد ، امام است « 1 » و هر كس عليه او شورش كند جنگ ، با وى واجب است . همچنين خوارج عقيده داشتند ، اگر رهبر جامعه ، روش پسنديدهء رهبران قبلى را تغيير دهد و از طريق حق منحرف گردد ، از خلافت بر كنار مىشود و اگر سرسختى نشان داد ، كشتن او جايز است . « 2 »

خوارج معتقد بودند خلافت « ابوبكر » و « عمر » درست بوده است . خلافت « عثمان » را نيز در شش سالهء اول خلافت قبول داشتند ، اما پس از آن به خاطر حوادثى ، حكم به كفر او كردند . آنان مىگفتند : حكومت على عليه السلام تا پيش از پذيرفتن حكميت صحيح بود ، اما بعد از پذيرفتن حكميت - نعوذ باللَّه - كافر شده و جنگ با او واجب است . « 3 » آنان همچنين معاويه و عمرو بن عاص را به خاطر پيمان حكميت و طلحه و زبير و عايشه را به خاطر ايجاد جنگ جمل كافر مىدانستند .