رئيس حواريون ، وبلكه مورد انكار قرار دادن عيسى ( ع ) توسّط آنان خبر داده است ، « 1 » ولى قرآن كريم ، حواريّون را - صرف نظر از نام ونشان آنان به ترتيبي كه در إنجيل آمده است - مىستايد وآن‌ها را در ايمان واعتقادشان ونيز وفادارى نسبت به عيسى ( ع ) ثابت واستوار ، معرّفى مىكند : وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ باَنَّنا مُسْلِمُونَ « 2 » . . . قَالَ مَنْ أَنْصَارِي إَلَى اللّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللّهِ آمَنَّا بِاللّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ « 3 » ( به خاطر آور ) زماني را كه به حواريّون ، وحى ( الهام ) كرديم كه : « به من وفرستاده‌ام ايمان بياوريد ! » آن‌ها گفتند : « ايمان آوريم ، وگواه باش كه ما مسلمانيم ! » . . . ( هنگامى كه عيسى از بني إسرائيل ، احساس كفر ( ومخالفت ) كرده ، ) گفت : كيست كه ياور من به سوى خدا ( براي تبليغ آيين أو ) گردد ؟ حواريون ( شاگردانِ مخصوص أو ) گفتند : « ما ، ياوران خداييم ؛ به خدا ايمان آورديم ؛ وتو ( نيز ) گواه باش كه ما اسلام آورده‌ايم . اين آيات به روشنى از ايمان واعتقاد پايدار وراستين حواريّون عيسى ( ع ) ونيز وفادارى شان نسبت به عيسى مسيح ( ع ) ونصرت ويارى دين خدا به دست آن‌ها خبر مىدهد ؛ واگر چنان نمىبود قرآن چنين نمىگفت !

بر خلاف اين پندار نادرست دربارهء حضرت مسيح ( ع ) كه أو اصلًا أهل مبارزه وستيز حتّى با دشمنان سرسخت وستمگر نبوده ، ودر هر صورت ، صلح وآشتى را بر درگيرى ودرشتى ترجيح مىداد ! « 4 » بنابر آن چه در همين إنجيل كنونى آمده ، آن حضرت همچون ساير رهبران راستين وبزرگ ديني والهى هم مظهر رحمت ومغفرت الهى بود وهم مظهر قهر وغضب أو .