بنابر روايت أناجيل ، عيسى ( ع ) پس از سپرى كردن دورهء كوتاه رياضت چهل روزه در بيابانهاى أردن ، به شهر جليل بازگشت ، وعوت خود را به طور رسمي آغاز كرده وبه موعظهء مردم پرداخت . أو نيز بشارت مىداد كه وقت ، تمام شد وملكوت آسمان ، نزديك است ؛ پس توبه كنيد وبه بشارت إنجيل ، ايمان بياوريد .
سخنان الهى كه أو بر زبان مىآورد آن چنان با معنويّت وپرجاذبه بود كه در نفوس مستعد ، موجب تحوّل عميق روحي ، ايمان واطمينان مىشد . از اين رو ، پس از هر سخنرانى وموعظه ، جمع كثيرى بي درنگ ، با ايمان به گفتههايش به آيين أو مىگرويدند .
از جمله ايمان آورندگان نخستين به عيسى ( ع ) ، چهار تن به نامهاى شمعون ( پطرس ) ، اندرياس ، يعقوب ويوحنّا ، از ماهيگيران كنار دريا مىباشند كه پس از شنيدن مواعظ عيسى بلافاصله به أو ايمان آورده ، دامهاى خويش را رها كردند وبه دنبال آن حضرت ، راه افتادند . اين چهار تن ، جزو كساني به شمار مىروند كه به عنوان حوّاريون حضرت عيسى ، شهرت دارند .
در آن زمان ، أطراف درياى جليل ، شهرهاى پرجمعيّت زيادى مانند « طبريا » ، « تريكه » ، « كفرنا حوم » و . . . وجود داشت ، وعيسى ( ع ) رسالت خود را در همين شهرها وأطراف آنها آغاز كرد ؛ و « كفرناحوم » را به عنوان مركز فعّاليّتهاى تبليغى ودعوت خويش برگزيده بود ؛ زيرا خانهء شمعون پطرس در آن جا بود .
وى كه تعاليم خود را ابتدأ ، در روز سبت ( شنبه ) در كنيسهها ومعابد يهود ، شروع كرده بود ، پس از آن كه جمعيّت گروندگان به آيين أو ، رو به فزونى نهاد - به طورى كه در كنيسهها ، براي همهء آنها جا نبود - به بازارها ومزارع بيرون شهر مىرفت ودر جمع مردم ، موعظه وتبليغ مىكرد . « 1 »
پيامبر بني إسرائيل
حضرت عيسى مسيح ( ع ) خود را پيامبر خدا ، معرّفى مىكرد ، وشاگردان ومعاصرانش نيز أو را پيامبرى بزرگ مىدانستند ؛ وهمان طور كه پيشتر اشاره شد بر خلاف مسيحيان ( ومسلمانان ) كه حضرت عيسى ( ع ) را همان مسيح موعود وپيامبرى
هامش
( 1 ) - ر . ك إنجيل مرقس ، باب اوّل ؛ تاريخ جامع أديان ، ص 391 - 393 .