مالكيت عمومى ، مالكيت همهء مسلمانان است ، اين مالكيت خارج از حوزهء مالكيت فرد ودولت است . اراضى « مفتوحة العنوه » كه از راه جنگ و يا پيمان صلح به مسلمين منتقل شده در دايرهء اين مالكيت قرار دارد . « 1 » همچنين مشتركات عمومى نظير موقوفات عام ، مساجد ، مدارس ، راهها ، خيابانهاو . . . مربوط به همه مسلمانان است . ذكر اين نكته ضرورى است كه مالكيت عمومى و مالكيت دولت جدا از يكديگر است . در امورمربوط به مالكيت عمومى ، دولت فقط متصدى ادارهء اين اموال بنابه مصلحت مسلمين است .

توليد ؛ يعنى به فعليت رساندن و قابل مصرف ساختن و ايجاد فايده از منابع اوّليه و طبيعى خدادادى است . « 2 » دراسلام ، توليد نيز در جهت ادامهء حيات و رشد و سعادت انسان مطرح مىشود . بنابراين ، هرگونه توليدى كه براى انسان مفيد بوده و داراى ثمره‌اى عقلايى باشد ، مجاز است ، اما اسلام به لحاظ مصالحى ، برخى از مشاغل را واجب و بعضى از آنها را حرام دانسته است .