مالكيت خصوصى در قلمرو آزادى هدايت شدهء فردى ، به انسان فرصت مىدهد تا خود را از تنگناها و اسارتها رهايى بخشد و آزادى و رشد و خلاقيت خود را به ظهور رساند . مقصود از مالكيت خصوصى ، مالكيتى است كه شى ء را به شخص و يا اشخاص معيّنى اختصاص مىدهد . به اين نوع مالكيت ، در قرآن و روايات تصريح شده است . مالكيت خصوصى ، ريشه در فطرت آدمى دارد و هر كسى مىتواند حاصل دسترنج خويش را به خود اختصاص دهد . « 1 » اين مالكيت ، ممكن است به صورت فردى و يا جمعى باشد و چنان كه عده‌اى مىپندارند ، بى حد و حصر نيست و داراى حدود و مقرراتى است . دراسلام ، تملّك و مالكيت قانونى و حلال ، مقيد به شرايط بسيارى است ، استمرار اين مالكيت مشروع نيز شرايطى دارد ، از جمله اينكه استمرار مالكيت مشروع نبايد با مصالح عمومى و احكام حكومتى مغايرتى داشته باشد . « 2 » مالكيت خصوصى به طور كلى ، از طريق حيازت مباحات و انتقال ( اختيارى و قهرى ) حاصل مىشود .