نظام سياسى اجتماعى اسلام (فارسى) — صفحة 103

اصول كلى اسلام ، مدافع حقوق و امنيت انسانهاست . اصل اباحه به افراد اجازه مىدهد كه در همه امور فردى و اجتماعى خود آزاد باشند ، مگر آنكه عمل آنان بوسيلهء شرع ممنوع شده باشد و يا اصل برائت مىگويد : اصل بر درستكارى و سلامت افراد جامعه است ، مگر آنكه خلاف آن با ادلهء قانونى توسط مراجع صلاحيت دار به اثبات برسد . رسيدگى به تخلفات افراد و صدور حكم مجازات را فقط به افراد خاصى كه واجد صلاحيت بوده و طبق قانون شرع حكم‌مى كنند ، اختصاص داده است . اسلام براى مسكن و شغل افراد نيز مصونيت قائل شده است ، ورود بدون اجازه به مسكن ديگران را ممنوع ساخته و تعرض ، حتى با نگاه كردن به داخل خانه و محل سكونت مستور مردم را از مجوزات دفاع مىشمارد ، تا آنجا كه اگر شخص متعرض به هنگام دفاع صاحب خانه كشته شود ، خونش هدر خواهد بود . « 1 » در صورتى كه مجرمى در خانه‌اى پناهنده شود و يا در خانه‌اى عليه اسلام و اجتماع مسلمين توطئه صورت گيرد ، حكومت اسلامى براساس موازين شرع ، مىتواند براى دستگيرى مجرم و بازرسى منزل اقدام كند . در مورد كار اجبارى نيز امير مؤمنان فرمود : « لَسْتُ ارى انْ اجْبِرَ احَداً عَلى عَمَلٍ يَكْرَهُهُ » « 2 » من صحيح نمىدانم كسى را به كارى كه دوست ندارد وادارم . گفتنى است كه درشرع مقدس اسلام ، نسبت به مشاغل حرام ، ممنوعيّت وجود دارد ؛ اين مشاغل بر خلاف مصالح اجتماع بوده و براى مرتكبين آنها مجازاتهايى در نظر گرفته مىشود .