نظام سياسى اجتماعى اسلام (فارسى) — صفحة 102

« . . . وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خُوْفِهِمْ امْناً » « 1 » و به همهء مؤمنان پس از خوف و انديشه از دشمنان ، ايمنى كامل دهد . و نيز امنيّت را موهبتى الهى مىداند كه به مؤمنان عطا شده است : « هُوَ الَّذىّ انْزَلَ الْسَّكينَةَ فى قُلُوبِ الْمُؤْمِنينَ » « 2 » اوست خدايى كه طمانينه و آرامش را بر دلهاى مؤمنان فرود آورد . در قرآن كريم ، امنيّت يكى از صفات شهرهاى الگو و حرم الهى ذكر شده است « 3 » و امام على ( ع ) يكى از هدفهاى قبول حكومت و نيز قيام صالحان را تأمين امنيّت دانسته ، مىفرمايد : « فَيَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبادِكَ » « 4 » . . . تا بندگان مظلوم تو امنيّت يابند . مسلمان و غير مسلمان در برخوردارى از حق زندگى و امنيّت با هم فرقى ندارند و كفّار تا زمانى كه در صدد نابودى و جنگ با مسلمانان نباشند ، جان ، مال و حيثيت آنها محفوظ خواهد بود . پيامبر اكرم ( ص ) در بارهء حرمت خون و اموال مردم مىفرمايد : « ايُّها النَّاسُ انَّ دِمائَكُمْ وَ امْوالَكُم‌ْعَلَيْكُمْ حَرامٌ الى انْ تَلْقَوْا رَبَّكُمْ » « 5 » اى مردم خونها و اموال شما تا روز قيامت بر يكديگر حرام است . پيامبراسلام ( ص ) ترساندن بندگان خدا و سلب آسايش آنان را ظلمى عظيم دانسته و مىفرمايد : « لاتَرْعُوا الْمُسْلِمَ فَانَّ رَوْعَةَ الْمُسْلِمَ ظُلْمٌ عَظيم » « 6 » مسلمانان را نترسانيد ؛ زيرا ايجاد وحشت در مسلمانان ظلمى بس بزرگ است .