شب عاشورا شب دهم محرم سال 61 هجرى بود . امام حسين ( ع ) رو به‌اصحاب و ياران خود كرد و فرمود : « اينك تاريكى شب شما را فراگرفته ، از تاريكى آن استفاده كنيد و هر يك از شما دست يكى از خاندانم را بگيريد و برويد مرا تنهايم گذاريد ، دشمنان تنها مرا مىخواهند اگر مرا بكشند از ديگران دست برمىدارند . « 2 » » مسلم بن عوسجه اسدى برخاست و گفت : چگونه ممكن است كه ما تو را رها كنيم و در پيشگاه خداوند شرمسار باشيم ؟ سوگند به خدا كه هرگز تو را رها نمىكنم تا نيزه‌ام را در سينه‌هاى آنان بشكنم و تا دستهء شمشير در دستم باشد بر آنان ضربه بزنم . من از تو جدا نمىشوم . و اگر سلاحى در دسترسم نباشد با سنگ بر آنان مىتازم و از تو دفاع مىكنم تا با تو بميرم . « 3 »