سرداران صدر اسلام (فارسى) — صفحة 155

آن دوازده نفر كه يكى از آنان « مقداد » بود روز جمعه كه پنجمين روز رحلت پيامبر اسلام ( ص ) بود به مسجد آمدند « 1 » و در كنارى نشستند خليفه وارد مسجد شد ، روى منبر رفت و شرو به سخن كرد . در اين هنگام آن دوازده نفر آماده شدند تا از حريم و حق على ( ع ) دفاع كنند . هر يك سخنانى آتشين و استدلالى گفتند . مقداد هم پس از سلمان و ابوذر برخاست و رو به خليفه كرد و گفت : « اى ابوبكر از ظلم دورى كن ، از روش خود به سوى خداوند توبه كن ، در خانه خود بنشين و از خطاها دور باش ، امر خلافت را به كسى واگذار كن كه از تو بهتر و مقدمتر است . تو به خوبى مى دانى كه بيعت با على ( ع ) را رسول خدا ( ص ) بر تو واجب كرد و تو را ملزم كرد زير پرچم اسامه بن زيد قرار بگيرى و به شما اعلام كرد كه خلافت از براى تو وعمر كه پشتيبان توست ، روانيست ، شما را ( در غزوه ذات سلاسل ) محكوم به نفاق كرد وشما را همرديف « عمرو عاص » قرار داد كه خداوند درباره دودمان « عمروعاص » آيه « ان شانئك هوالابتر » « 2 » را بر پيامبر ( ص ) نازل فرمود و عمروعاص در جنگ ذات سلاسل بر شما و منافقان ديگر فرمانده شد و شما را به پاسبانى لشكر گماشت . اكنون از پاسبانى به خلافت پيامبر ( ص ) چنگ آويخته‌ايد ، اى ابوبكر ! از خدا بترس و اين بار سنگين را از دوش خود فرو گذار تا سلامتى دنيا و آخرت را دريابى ، شيفته دنيامشو ! فريفته ى قريش و غير قريش مباش به زودى دنياى تو دگرگون شود و به كيفر كردار خود گرفتار مى شوى !