زينتى دو چندان داده است . او نخستين سواره‌اى بود كه در راه خدا با دشمنان اسلام جنگيد بطورى كه امير مؤمنان على عليه السلام مى فرمايد : « در جنگ بدر تنها اسب سوار مسلمين مقداد بود . » « 1 » و بقيهء مجاهدان ، پياده و يا سواره بر شتر بودند . و به آن اسبى كه مقداد بر آن سوار بود . « سَبْحه » مىگفتند « 2 » شايد اين نام از اين نظر باشد كه « سَبح » به معناى شناورى مى آيد و از آن جائى كه مقداد با كمال دلاورى و شجاعت چون شناورى نيرومند خود رابه درياى جمعيت دشمن مىافكند تا با حملات جانانه آنان را به جهنم بفرستد از اين رو به اسب او « سبحه » مى گفتند . پس از جنگ رسول خدا ( ص ) يك سهم از غنايم را به مقداد و يك سهم نيز براى اسبش در نظر گرفت . « 3 »