عبداللّه بن مسعود ، صحابى بزرگ پيامبر در مورد نقش مقداد در جنگ بدر مىگويد : « موقعيتى از مقداد مشاهده نمودم . كه اگر من داراى آن باشم نزد من محبوب‌تر است از آنكه تمام دنيا مال من باشد . » « 2 » پيش از بروز جنگ بدر ، پيامبر ( ص ) و يارانش به منظور مقابله با كاروان تجارى قريش كه از شام به مكه رهسپار بود به دشت « بدر » رسيدند ولى خبر رسيد كه كاروان از بى راهه استفاده كرده و به سوى مكه شتافته است و همچنين مسلمانان آگاه شدند سپاه بزرگى غرق در سلاح از مكه براى نجات كاروان به راه افتاد و نزديك است به دشت بدر برسند در اين هنگام تعداد سپاه اسلام 313 نفر بود كه آن هم براى مقابله با يك كاروان و تعدادى محافظ خود را آماده كرده بودند نه براى پيكار با صدها جنگجوى سواره كه با پافشارى ناشى از كينه ورزى و غرور و تكبر به جنگ مسلمانان آمده بودند . آرى ، آن روز تعداد مسلمانان كم بود و پيش از آن نيز در هيچ جنگى به خاطر اسلام امتحان نشده بودند و نخستين جنگى بود كه در آن شركت مى كردند . در اين بحران پيش آمده ، كه با اندك دقتى وضعيّت حساس و خطرناك آن براى هر كس روشن مىشود پيامبر اكرم ( ص ) براى آنكه ايمان كسانى را كه با او بودند آزمايش كند و از استعداد و توان رزميشان آگاهى يابد شوراى نظامى تشكيل داد . و از ياران خود نظر خواهى كرد عده اى از صحابه را رعب و وحشت فرا گرفته بود و قريش را شكست ناپذير تلقى كرده و مقابله با چنين لشكرى را صحيح نميدانستند از جمله عمر بعد از اظهار نظر ابوبكر چنين گفت :