در نيمه رجب سال 60 هجرى هنگامى كه معاويه از دنيا رفت پسرش يزيد بر خلاف وصيّت پدرش براى فرماندار مدينه نامه نوشت كه بدون درنگ از حسين‌بن على ( ع ) بيعت بگيرد و به هيچ وجه به او مهلت ندهد . وليد افرادى را به خدمت امام حسين ( ع ) فرستاد و او را طلبيد . امام ( ع ) پس از آگاهى از موضوع به همراه شمارى از بستگان خود با وليد ديدار و گفتگو كرد كه در اين ملاقات مسأله بيعت يزيد مطرح شد . ميان امام حسين و وليد سخنانى گفته شد آن شب گذشت صبح آن روز ديدارى بين مروان و امام حسين صورت گرفت و مروان مسأله بيعت امام با يزيد را مطرح مىكند امام ( ع ) مىفرمايد : « وَعَلَى الْاسْلامِ السَّلام اذْقَدْ بُليت الامّة براعٍ مثل يزيد » « 1 » « بايد با اسلام خداحافظى كرد زيرا شخصى مانند يزيد خلافت اسلام را برعهده گرفت . » به هر حال امام ( ع ) از بيعت امتناع مىكند و تصميم مىگيرد از مدينه بسوى مكه هجرت كند و از آنجا به كوفه برود ؛ چون نامه‌هايى از مردم كوفه براى آن حضرت فرستاده شده بود . زينب ( س ) با آگاهى از تصميم برادر ، از شوهرش عبداللَّه جعفر اجازه خواست كه برادرش را همراهى كند عبداللَّه هم اجازه داد ، زينب خودش را به منزل برادرش رساند و به كاروان امام حسين ( ع ) پيوست . « 2 »