فصل چهارم : امام سجاد ( ع ) پس از اسارت تا شهادت
امام سجّاد ( ع ) و اهل بيت ( ع ) روز جمعه ، هنگامى كه خطيب مشغول خواندن خطبهى نماز جمعه بود وارد مدينه شدند و مردم را از مصائبى كه امام حسين ( ع ) و خاندانش به آن مبتلا شده بودند آگاه كردند . نيز ، آن بزرگوار پس از امّكلثوم و حضرت زينب ( س ) به زيارت قبر پيامبر ( ص ) آمد و صورت مبارك به قبر مطهّر مىماليد و اشك مىريخت « 1 » و مىگفت :
اناجيكَ يا جدّاهُ يا خَيْرَ مُرْسَلٍ * حبيبُك مَقْتُولُ و نَسْلُك ضائعُ
اناجيكَ مَحزوناً عليلًا مَؤَجَّلًا * اسيراً و مالى قَطُّ حامٍ و دافعُ
سُبينا كما تُسْبِىَ الأماءُ و مَسَّنا * من الضُرِّ مالا تَحْتَمِلُهُ الأضالِعُ « 2 »
اى جدّ بزرگوار ، اى بهترين فرستاده شدگان ، با تو راز و نياز مىكنم . محبوب تو حسين ( ع ) كشته شد و نسل تو ضايع گشت . تو را در حالى كه محزون ، هراسان و اسيرم صدا مىكنم و كسى نيست كه مرا حمايت كند ، و طرفدار من باشد . ما را اسير كردند آنگونه كه كنيزان را اسير مىكنند ، آنچنان ناراحتى و آزار به ما رسيد كه استخوانها تحمّل آن را ندارند .
- تلاشهاى روشنگرانهى امام سجاد ( ع ) در مدينه
امام سجاد ( ع ) ، در مدينه ، براى ادامهى نهضت خونين پدر بزرگوارش به تلاشهاى روشنگرانهى معنوى و فرهنگى زيادى دست زد كه برخى از آنها عبارتند از :
1 - جهاد فرهنگى
هامش
( 1 ) - الدمعة الساكبة ، ج 5 ، ص 162 .
( 2 ) - معالى السبطين ، ج 2 ، ص 210 .