امام سجاد در خطابهى بالا سه موضوع را مورد تجزيه و تحليل قرار داده است :
1 - برملا ساختن جنايات ضد انسانى يزيد و مزدوران او .
2 - معرّفى امام حسين ( ع ) و اهل بيت او به عنوان خاندان پيامبر ( ص ) .
3 - معرّفى شهادت امام حسين ( ع ) و يارانش به عنوان بزرگترين افتخار خاندان امام سجاد ( ع ) .
شيخ صدوق ( ره ) مىنويسد : عبيداللَّهبن زياد با چوب بر لب و دندان امام حسين ( ع ) زد و با به زنجير بستن امام سجّاد ( ع ) ، آن بزرگوار و ساير زنان را راهى زندان كرد . « 1 »
6 - 2 - تغذيه امام سجاد ( ع ) و ساير اسرا با مائدهى آسمانى
وقتى فضّه در كوفه ، گرسنگى و بىغذايى اهل بيت را مشاهده كرد بر اساس وعدهى پيامبر ( ص ) به او مبنى بر استجابت سه دعاى وى ، از زينب اجازه گرفت و دو ركعت نماز خواند و از خداوند درخواست طعام نمود ، در بين دعا ، مائدهاى آسمانى نازل شد كه از آن بوى مشك و عنبر و زعفران به مشام مىرسيد . غذاى امام سجاد ( ع ) و اهل بيت تا روز ورود به مدينه از همين مائدهى آسمانى بود . پس از ورود به مدينه اين مائده ناپديد شد . « 2 »
3 - از كوفه تا شام
مدّت توقّف اسيران سرافراز كربلا در كوفه با تمام مصائب و مشكلات به پايان رسيد و دشمن آنها را به سمت شام حركت داد .
اكنون به اين پرسش پاسخ خواهيم داد كه آيا سر مبارك امام حسين ( عليه السلام ) و ساير شهيدان نيز با امام سجاد ( ع ) و همراهان بود يا اين سرها قبل از حركت آنان به شام فرستاده شد ؟
شيخ مفيد ( ره ) معتقد است عبيداللَّه بن زياد ابتدا سر مبارك امام حسين ( ع ) را به
هامش
( 1 ) - امالى صدوق ، ص 140 .
( 2 ) - معالى السبطين ، ج 2 ، ص 96 .