تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 455

مساهمون:

ص٤٥٥

كردارش جلوى چشم مردم بود . آيا مردم در طول بيست و سه سال نمىديدند پيامبر ( ص ) چگونه وضو مىگيرد ؟ اين مسأله‌اى بود كه براى مردم مخفى بماند ؟ دست كم ده سال مردم مكه و مدينه ديده بودند كه پيامبر ( ص ) چگونه وضو مىگيرد ، بسيارى از اوقات آب وضوى پيغمبر ( ص ) را براى تبرك مىبردند . اما بعد از چندى اين مسأله مطرح شد كه هنگام وضو گرفتن آب را چگونه بايد بريزيم ؟ مگر مردم وضو گرفتن پيامبر ( ص ) را نديده بودند ؟ اين كه يك امر سرى نبود ، ساده‌تر از اين امر ديگر چيست ؟ كسانى مىخواستند به رفتار پيامبر ( ص ) اقتدا كنند و به ايشان تأسى داشته باشند ، اما عواملى در كار بود كه مىخواست ابهام ايجاد كند و در رأس اين عوامل ، شيطان بود . شياطين انس هم كمك مىكردند . در ميان همه اين حوادث و در ميان همه گفتارها و رفتارهايى كه از انبيا و اولياء سر زده است ، چيزى كه قابل تحريف و مسخ نيست و ممكن نيست كه آن را به غلط تفسير كنند اين است كه امام حسين ( ع ) براى ترويج دين كشته شد ، و در اين راه تمام ياران او نيز شهيد شدند ، و حتى طفل شيرخواره او هم به شهادت رسيد . اين تاريخ را كسى نتوانسته است تحريف كند . البته در بعضى از جزئيات اختلاف بوده است . مثل اين كه جمعيتى كه از كوفه آمدند سىهزار نفر بودند يا صد و بيست هزار نفر ؟ كم‌تر بودند يا بيش‌تر ؟ طبيعى هم است كه به آسانى نمىشود آمار گرفت . در ساير قضايا هم اين‌گونه اختلافات وجود دارد . اما اصل اين حادثه و اين كه امام حسين ( ع ) در ميان همه انبيا و اوليا براى دين خود قيام كرد تا آن جا كه با لب تشنه شهيد شد و تا آن جا كه زن و بچه او را اسير كردند ، اين قابل تحريف نيست . نه مىتوان گفت اين كار انجام نپذيرفته است و نه مىتوان گفت كه اين كار براى دنياپرستى بوده است . مگر براى رسيدن به مقام راهى بهتر از اين نبود ؟ كسى كه اهل مقام است ، وقتى ببيند جانش در خطر است راهى براى صلح پيدا مىكند . شب عاشورا هم به او پيشنهاد كردند ، روز عاشورا هم به او پيشنهاد كردند بيا با يزيد بيعت كن تا سالم بمانى . قبول نكرد و فرمود : « هَيْهات مِنّى الذِّلَّة » ؛ « 1 » جريان حر و ساير حوادث پيش آمد . به اين مطالب اضافه كنيد آنچه را ما معتقديم و با سندهاى متظافر ثابت شده است و قرائن فراوانى وجود دارد كه امام حسين ( ع ) مىدانست

هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 45 ، ص 83 ، باب 37 ، روايت 10 .
عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 455 | پژوهشكده تحقيقات اسلامى