عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 456

كشته مىشود . اگر كسى بگويد علم امامت نداشت و الهام خدايى نبود ، بنابر حديث‌هايى كه از خود پيغمبر ( ص ) رسيده بود مىدانست كه كشته مىشود . در آن بيانى كه خودش فرمود : « كَأَنّى بِأَوْصالى يَتَقَطَّعُها عَسْلانُ الْفَلَواتَ بَيْنَ النَّواويسَ وَ كَرْبَلا » ، « 1 » گويا مىبينم كه درندگان بيابان ، گرگ‌هاى بيابان بند از بند من جدا مىكنند . و نيز آن خواب‌هايى كه ديده شد . مانند آنچه در داستان على اكبر ( ع ) شنيده‌ايد . اگر اين‌ها را ضميمه كنيم ، به اين معناست كه امام حسين ( ع ) مىداند پايان اين جريان كشته شدن است ، اما با اين حال ، زن و فرزندانش را با خود برد . براى اين‌كه به پول برسد ؟ به مقام برسد ؟ به شهوات دنيا برسد ؟ در بيابان كربلا كدام شهوات انسان تأمين مىشود ؟ به هيچ وجه نمىتوان اين حادثه را به‌گونه‌اى تفسير كرد كه‌اين قيام براى دنياخواهى ، براى رياست‌طلبى و براى قدرت‌طلبى بود . هيچ چيز جز اين نبود كه براى احياى دين جدش كشته شد . البته ممكن است كسانى بگويند حسين ( ع ) اشتباه كرد . بعضى از متعصبين و ناصبىهاى منسوب به اسلام هستند كه مىگويند حق نبود كه حسين ( ع ) اين كار را بكند . اما قبول دارند كه او اين كار را براى احياى دين انجام داد . اين حادثه با همه ويژگىهايش يعنى ويژگىهايى كه در خط دادن به انسان ، و در آموختن درس فداكارى به ايشان مؤثر است ، قابل خطا نيست ؛ و در اين كه حجت بر مسلمانان تمام شده باشد و بدانند كه اگر شرايطى مثل شرايط زمان امام حسين ( ع ) پيش آمد ، بايد همان حركت را انجام دهند ، قابل تفسير غلط نيست . البته كسى اين‌گونه شبهه نكند كه فلانى گفته است بايد مردم حادثه عاشورا را تكرار كنند . مىگويم اگر آن شرايط پيش آمد ، بايد همان كار امام حسين ( ع ) را انجام دهيم . به هر حال ، ويژگى امام حسين ( ع ) در اين است كه اين حركت او به هيچ وجه قابل تفسير غلط نبود و چنين ابهامى در اطراف آن به وجود نمىآمد كه براى دنياپرستى و رياست‌طلبى اين كار را كرده باشد . اين است كه هر كس به اين حادثه توجه كند ، نور هدايت در دلش مىتابد و وجدانش بيدار مىشود ، عواطف مذهبى او شكوفا مىشود و احساس مسئوليت در دلش پديد مىآيد . آيا دينى كه سزاوار است شخصيتى مانند حسين ( ع ) با تمام بستگان و حتى با طفل شيرخواره‌اش