بزرگداشت و عزادارى ، گريستن و برپا كردن مراسم ماتم تأكيد شده است . تأكيدهاى عجيب ، كه يك سلام دادن براى سيدالشهداء ( ع ) ثواب حج و عمره دارد . سلامى كه از حضور قلب و از صدق دل انجام بگيرد مىتواند ثواب حج داشته باشد . آن قدر ثواب در فضيلت زيارت سيدالشهداء ( ع ) وارد شده است كه كتابها از اين قبيل مطالب پر شده است . رفتارى را كه خود ائمه اطهار ( ع ) در بزرگداشت اين مراسم داشتهاند مورد توجه قرار دهيد . مثلًا به كسانى كه مرثيه مىگفتند و شعر مىسرودند ، صلههاى فراوان مىدادند و از آنها بسيار تمجيد مىكردند و به آنان احترام مىگذاشتند . در ايام عزادارى در بيوت خود مراسم عزادارى تشكيل مىدادند ، شاعرى را دعوت مىكردند ، مىآمد مرثيه مىخواند . هم سفارشهاى زبانى و هم سيره عملى و هم ذكر آن همه ثوابها براى زيارت و بزرگداشت عزادارى و بالأخره آن عشقى كه خدا در دلهاى پاك مؤمنان قرار داده ، اين حادثه را به صورت حادثه منحصر به فردى در تاريخ بشر درآورده است . خوب ، اينها چه اثرى در زندگى انسانها داشته است ؟ ما معتقديم كه مقام پيغمبر اكرم ( ص ) از ائمه اطهار ( ع ) بالاتر است . چرا براى وفات پيغمبر اكرم ( ص ) اين گونه عزادارى نمىكنيم ؟ چرا با اين كه مقام پيغمبر اكرم ( ص ) از همه ائمه اطهار ( ع ) بالاتر است ، اين همه سفارش براى زيارت و برپا كردن مراسم عزادارى آن حضرت نشده است ؟ ما دوازده امام معصوم داريم ، اگر بنابر تفصيل مقام ائمه باشد ، بر اساس آنچه خود ايشان فرمودهاند مقام اميرالمؤمنين ( ع ) از همه بالاتر است . درست است كه ما براى شهادت اميرالمؤمنين ( ع ) هم خيلى عزادارى مىكنيم ، اما اين نسبت به سيدالشهداء ( ع ) قابل مقايسه نيست . مصيبت حسين ( ع ) چه خصوصيتى دارد كه اين چنين براى او اهميت قائل شدهاند و اين همه سفارش كردهاند ؟ بگذريم از رواياتى كه مىفرمايد از زمان حضرت آدم ( ع ) ، ذكر حسين ( ع ) و گريه كردن بر مصيبت حسين ( ع ) بوده است . رواياتى هست كه همه انبيا و اوليا و فرشتگان آسمان براى سيدالشهداء ( ع ) گريه كردهاند . اين ويژگى كه براى حسين ( ع ) است ، كه پيغمبر اكرم ( ص ) در مورد آن بزرگوار فرمود : « حُسَيْنٌ مِنى وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ » « 1 » براى چيست ؟ خوب ،
عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 448
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص٤٤٨
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 43 ، ص 261 ، باب 12 ، روايت 1 .