عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 438

است . همچنين دريافتيم كه بايد آن را عميقاً به خاطر داشت ، و به ياد امام حسين ( ع ) عزادارى كرد ؛ تا اين جا را قبول داريم . اما شما در اين عزادارىهاى خود كار ديگرى هم مىكنيد . علاوه بر اين كه از امام حسين ( ع ) به نيكى ياد مىكنيد ، و بر شهادت او گريه مىكنيد ، بر دشمنان امام حسين ( ع ) هم لعن مىفرستيد . اين كار براى چيست و چرا دشمنان ابىعبداللَّه را لعن مىكنيد ؟ اين كار نوعى خشونت و بدبينى است . اين يك نوع احساسات منفى است و از ما « انسان مدرن » نمىسازد . هنگامى كه احساسات شما تحريك مىشود ، برويد گريه و عزادارى كنيد . اما چرا دشمنان را لعن مىكنيد ؟ چرا مىگوييد « أَتَقَرَّبُ الَىاللَّهِ بِالْبَرائَةِ مِنْ اعْدائِك » « 1 » ، من با تبرى از دشمنان تو ، به خدا تقرب مىجويم . چرا مقيد هستيد همواره در زيارت عاشورا صد مرتبه دشمنان امام حسين ( ع ) را لعن كنيد ؟ بياييد فقط همان صد مرتبه سلام را بخوانيد . چرا بايد اين همه لعن بگوييد و مردم را نسبت به ديگران بدبين كنيد و يا نسبت به ديگران احساسات منفى ايجاد كنيد ؟ امروز زمانى است كه بايد با همه مردم با خوشى و شادى و لبخند رفتار كرد . امروز بايد دم از زندگى زد ، دم از شادى زد ، دم از صلح و آشتى زد . اين روحيه لعن و تبرى و پشت كردن به ديگران خشونت‌هايى است كه به هزار و چهار صد سال پيش ، يعنى زمانى كه امام حسين ( ع ) را كشتند برمىگردد و با آن زمان مناسبت دارد . اما امروز ديگر جامعه و مردم اين كارها را نمىپسندند . بياييد به جاى اين‌ها راه آشتى را پيش بگيريد ، به روى دشمنان هم لبخند بزنيد ، به آن‌ها هم محبت كنيد . مگر اسلام دين محبت ، دين رأفت و رحمت نيست ؟ اين چه كارى است كه شما دائماً لعن و بدگويى مىكنيد ؟ اگر كسانى واقعاً از روى جهل اين سؤال را مطرح كنند ، جواب دادن به‌آن‌ها مشكل نيست . اما احتمال قوى مىدهيم كه بسيارى از كسانى كه اين گونه سخن مىگويند ، انديشه‌هاى ديگرى ، و يا اغراض خاصى در سر دارند . احتمال دارد آن‌ها از سياست‌هاى ديگرى پيروى كنند ، و يا نقشه‌هايى را كه ديگران كشيده‌اند اجرا كنند . البته ما فرض را بر اين مىگذاريم كه اين سؤال عاقلانه و عالمانه‌اى است كه جواب آن هم بايد عالمانه باشد . صرف نظر از ارزش گذارى در مورد طرح اين گونه سؤال‌ها ، فرض كنيد اگر نوجوانى از ما سؤال كرد كه چرا بايد