تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧

فَسُحْقاً لَكُمْ يا عَبيدَ الْامَةِ وَ شِذاذَ الْاحْزابِ وَ نَبْذَةَ الْكِتابِ وَ مُحَرِّفِى الْكَلِمَ وَ عُصْبَةَ الْانامِ وَ نَفَثَةَ الشَّيْطانِ وَ مُطْفِىءَ السُّنَنِ أَهؤُلاءِ تَعْضُدُونَ وَ عَنَّا تَتَخاذِلُونَ . ننگ بر شما باد . شما از بزرگان گمراهان اين امت و از شاذهاى اين اجتماع‌ايد . شما كتاب خدا را به دور انداختيد و آن را تحريف نموديد ؟ ! شما از گروه گناهكاران و پيروان شيطان‌ايد شماييد كه سنت پيغمبر و مقررات آسمانى آن حضرت را محو ساختيد ، آيا از ستمگران و بنىاميه حمايت مىكنيد ولى ما را رها نموده و مخذول مىسازيد ! ؟ اجَلْ وَاللَّهِ غَدَرٌ فيكُمْ قَديمٌ وَ شَجَتْ الَيْهِ اصُولَكُمْ وَ تَأَزَّرَتْ عَلَيْهِ فُرُوعَكُمْ فَكُنْتُمْ اخْبَثُ ثَمَرٍ شَجى لِلنَّاظِرِ وَ اكْلَةٍ لِلْغاصِبِ . آرى به خدا قسم نيرنگ و فريب در شما بسيار با سابقه است و اين صفت زشت اصول و فروع شما را فرا گرفته شما خبيث‌ترين ثمرى هستيد كه چشم بيننده و ناظر را تعب مىدهيد و گلوى خورنده را به رنج مىآوريد . الا وَ انَّ الدَّعِىَّ ابْنَ الدَّعِىِّ قَدْ رَكَزَنى بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السِّلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَ هَيْهاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ يَأْبَى اللَّهُ ذلِكَ لَنا وَ رَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ انُوفٌ حَمِيَّةٌ وَ نُفُوسٌ ابِيَّةٌ مِنْ انْ تُؤْثَرَ طاعَةَ اللِّئامِ عَلى مُصارِعِ الْكِرامِ الا وَ انّى زاحِفٌ بِهذِهِ الْأُسْرَةِ مَعَ قِلَّةِ الْعَدَدِ وَ خِذْلانِ النَّاصِرِ . « 1 » آگاه باشيد ! كه اين بىپدر و ناپاك فرزند بى پدر ( يعنى زادهء زياد ) مرا بين دو كار مخير گردانيد يا شمشير را برگزينم و كشته گردم ، يا آن كه تن زير بار ذلت بدهم ، اما من اهل ذلت و خوارى نيستم و اينها از خاندان پيغمبر به دور است ، نه خدا راضى است كه ما ذليل گرديم ، و نه پيغمبر خدا رضايت مىدهد و نه مؤمنين بدين ننگ راضى مىگردند و هم دامن‌هاى پاك مادرانى كه ما را تربيت كردند و همچنين اين مردان آزاده‌اى كه با من هستند راضى نمىشوند كه تن به خوارى بدهند و اجازت نمىدهند كه اطاعت از مردم پست و فرومايه را بپذيرند . اكنون آگاه باشيد كه من با اين ياران و جمعيت اندك با شما جنگ خواهم كرد . در اين خطبهء شورانگيز حسين ( ع ) بسيارى از حقايق را بىپرده بيان كرد ، خطبه‌اى كه در شرايطى تلخ و دردناك ايراد گرديد در حالى كه تشنگى به شدت حلقوم مقدس امام ( ع ) را رنج مىداد و مرگ ياران و عزيزانش روح لطيف و آسمانى او را به سختى تحت فشار قرار داده

هامش
( 1 ) . لهوف ، ص 57 ، چاپ قم .