عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 277

ايده‌آل به مردم داد ، حس استغنا در مردم به وجود آورد ، درس صبر و تحمل و بردبارى و مقاومت و ايستادگى در مقابل شدايد به مردم داد ، ترس را ريخت ؛ همان مردمى كه تا آن مقدار مىترسيدند ، تبديل به يك عده مردم شجاع و دلاور شدند . اين داستان معروف است ، مىگويند : نادر در يكى از جنگ‌هايش سربازى را ديد كه فوق‌العاده شجاع و دلير بود و از شجاعت و دلاورى او اعجاب مىكرد . يك روز او را خواست ، گفت : تو با اين شجاعت و دلاورىات ، آن روزى كه افاغنه ريختند به اصفهان غارت كردند و كشتند كجا بودى ؟ گفت : من اصفهان بودم . گفت : تو اصفهان بودى و افاغنه آمدند و آن همه جنايت كردند ؟ گفت : بله بودم . گفت : پس آن روز شجاعتت كجا بود ؟ گفت : آن روز نادرى نبود ؛ مقدارى از شجاعتى كه امروز من دارم از روحيهء نادر دارم ، تو را كه مىبينم غيرت من تحريك مىشود ، شجاع و دلير و دلاور مىشوم . اين كه من تأكيد مىكنم كه حماسهء حسينى و حادثهء كربلا و عاشورا بايد بيشتر از اين جنبه مورد استناد ما قرار بگيرد ، به خاطر همين درس‌هاى بزرگى است كه اين قيام مىتواند به ما بياموزد . من مخالف رثاء و مرثيه نيستم ، ولى مىگويم اين رثاء و مرثيه بايد به شكلى باشد كه در عين حال آن حس قهرمانى حسينى را در وجود ما تحريك و احيا كند . حسين بن على يك سوژهء بزرگ اجتماعى است . حسين بن على در آن زمان يك سوژهء بزرگ بود ؛ هر كسى كه مىخواست در مقابل ظلم قيام كند ، شعارش « يا لَثاراتِ الْحُسَيْنِ » « 1 » بود . امروز هم حسين بن على يك سوژهء بزرگ است ، سوژه‌اى براى امر به معروف و نهى از منكر ، براى اقامهء نماز ، براى زنده كردن اسلام ، براى اين كه احساسات و عواطف عاليهء اسلامى در وجود ما احيا بشود . با وجود اين كه عرايض ديگرى در اين باره دارم ، در همين جا به عرايضم خاتمه مىدهم و برمىگردم به آيه‌اى كه در ابتدا خواندم . آيهء عجيبى است : « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ » « 2 » ايها النّاس اين دعوت پيغمبر را اجابت كنيد ؛ مىخواهد شما را زنده كند . حيات يك ملت به داشتن ثروت زياد نيست ، حتى به علم هم نيست ( علم به تنهايى